Wątki wiedzy
Główna zasada
Wątek pozwala śledzić to samo pytanie przez kilka epok. Podstawowe wyjaśnienie jest zawsze proste. Następnie każdy gracz może wybrać «Chcę wiedzieć więcej», niezależnie od wieku.
Każda postać posuwa się tylko tak daleko, jak pozwalają jej epoka i własne doświadczenie. Gdy dociera do granicy, przyznaje, czego nie wie. Atlas zapisuje osiągnięty punkt i otwarte pytanie.
Kto odpowiada za którą część
- Obecna postać: wyjaśnia to, co obserwuje, praktykuje lub rozumie w swoim świecie.
- Tracekeeper: opowiada nowej postaci, czego nauczył się wcześniej.
- Atlas: zapisuje wątek, podsumowuje poprzedni punkt i wskazuje otwarte pytanie. Nie wyprzedza odpowiedzi.
- Późniejsza postać: dodaje wyłącznie to, co może wiedzieć w swojej epoce.
Dwie postacie oddzielone stuleciami nie pamiętają się ani nie znają. Łączy je podróż gracza.
Co ogranicza postać
Przed napisaniem rozwinięcia sprawdza się pięć rzeczy:
- Data i miejsce: co istniało tam i wtedy.
- Praca i doświadczenie: co mogła wiedzieć ta konkretna osoba.
- Narzędzia i materiały: co mogła obserwować lub sprawdzać.
- Źródła historyczne: co jest udokumentowane, a co stanowi rekonstrukcję.
- Bezpieczeństwo: co można pokazać bez udzielania niebezpiecznych instrukcji.
Postać nie używa współczesnych idei ubranych w dawne słowa. Nie zna też późniejszych osób, wynalazków ani wyników. Jeśli pytanie przekracza jej granicę, odpowiada podobnie do: „Mogę opowiedzieć, co widziałem, ale tej części nie umiem wyjaśnić”.
Punkt kontrolny zapisywany przez Atlas
Każde spotkanie zapisuje:
- identyfikator wątku;
- misja i postać;
- data i miejsce;
- ostatni ukończony krok;
- przyswojona obserwacja;
- pytanie, które pozostało otwarte;
- osiągnięta granica historyczna.
Gdy inna postać kontynuuje wątek, otrzymuje tylko podsumowanie od gracza lub Atlasu. Nigdy nie dostaje niemożliwych wspomnień ani wiedzy.
Jak przedstawić kontynuację
- Przypomnienie: „Z poprzednią postacią udało ci się dowiedzieć…”
- Otwarte pytanie: „Pozostało dowiedzieć się…”
- Nowy kontekst: „Teraz istnieje to narzędzie lub pojawia się ten problem…”
- Powód postępu: wyjaśnia się, dlaczego poprzednia postać nie potrzebowała lub nie mogła zaobserwować tego aspektu.
- Nowa granica: obecna postać wskazuje, jak daleko może dojść.
Tekst nie mówi: „wcześniej byli ignorantami”. Może powiedzieć: „Kael doglądał otwartego ogniska; ta garncarka musi utrzymać ciepło wokół kilku naczyń. To różne problemy”.
Aktywne wątki kampanii prehistorycznej
0. Materiały, wybór i wspólna praca — Misja 1.0
- Z Lornem, Eną i Lumą: cztery małe kawałki kamienia pochodzą z różnych części mapy. Lorn porównuje kolor, fakturę i widoczną twardość, zanim wybierze odpowiednie; Ena układa i nawleka skromny naszyjnik dla Lumy, która wybiera nieregularny paciorek.
- Jak daleko sięga: Lorn potrafi wybierać i obrabiać materiały znane z doświadczenia; Ena wyjaśnia, jak chce ułożyć naszyjnik, a Luma mówi, który paciorek jej się podoba. Nie znają współczesnej mineralogii ani nie potrafią interpretować wszystkich paciorków znalezionych przez archeologię.
- Zapisane pytanie: „Co pozwala nam ustalić, do czego służyła ozdoba?”
- Planowana kontynuacja: nie ma jeszcze zatwierdzonej późniejszej postaci. Atlas zachowuje pytanie do czasu misji historycznej, w której przedmioty, kontekst i odpowiedni głos pozwolą pójść dalej bez wymyślania znaczenia.
1. Ogień i ciepło — Misja 1.1
- Z Kaelem: drobny i suchy materiał łatwiej się zapala, gruby pali się dłużej, a żar potrzebuje powietrza i nadzoru.
- Jak daleko sięga: może porównywać to, co widzi, słyszy i czuje węchem. Nie zna składu powietrza, chemii ognia ani mierzonych temperatur.
- Zapisane pytanie: „Jak zmienia się ogień, gdy lepiej zatrzymujemy ciepło?”
- Planowana kontynuacja: w misji 2.1 garncarka z Uruk wychodzi od wspomnienia Kaela i pracuje z naczyniami oraz miejscem wypału. Może pójść dalej, bo jej rzemiosło wymaga rozprowadzania ciepła wokół gliny; zatrzymuje się przed współczesną chemią. Heron znacznie później otworzy inną gałąź o gorącej wodzie i ruchu.
2. Odzież i łączenie materiałów — Misja 1.2
- Z Talą i Lornem: samo okrycie nie wystarcza; szczeliny, wilgoć i sposób łączenia części zmieniają ochronę, jaką daje ubranie.
- Jak daleko sięgają: porównują znane im skóry, kości, ścięgna i włókna. Nie mówią o krosnach, metalu, współczesnych miarach izolacji ani odzieży przemysłowej.
- Zapisane pytanie: „Jak moglibyśmy zrobić wiele nici i skrzyżować je, by utworzyć powierzchnię?”
- Planowana kontynuacja: nie zatwierdzono jeszcze późniejszej misji tekstylnej. Atlas zachowuje dokładny punkt i nie wymyśla postaci łączącej.
3. Zwierzęta, ryzyko i współpraca — Misja 1.3
- Z Borą: ślad, wiatr, teren i zachowanie grupy pomagają zdecydować, czy podejść, czy się wycofać.
- Jak daleko sięga: z doświadczenia wie, jak reagują zwierzęta w otoczeniu. Nie zna współczesnych teorii ewolucji, zachowania ani udomowienia.
- Zapisane pytanie: „Dlaczego niektóre zwierzęta zaczynają żyć blisko ludzi?”
- Planowana kontynuacja: nie ma jeszcze zatwierdzonej późniejszej postaci. Odpowiedź pozostaje zamknięta do czasu zaprojektowania misji o udomowieniu z własną datą, miejscem i źródłami.
4. Dzikie rośliny, wybór i zmiana — Misja 1.4
- Z Sirą: kształt, zapach, miejsce i pora roku pomagają rozróżniać znane zasoby; wybór tego, co zbierać, zmienia też to, co zostaje.
- Jak daleko sięga: rozpoznaje rośliny znane z doświadczenia. Nie zna nazw naukowych, botaniki, właściwości medycznych ani zorganizowanego rolnictwa.
- Zapisane pytanie: „Co się stanie, jeśli będziemy wielokrotnie zachowywać i siać nasiona, które najbardziej nam odpowiadają?”
- Planowana kontynuacja: w misji 2.2 sumeryjska rolniczka podejmuje pytanie na już uprawianych polach. Może pójść dalej, bo celowo sieje i porównuje plony; nie przedstawia Siry jako mniej inteligentnej. Misja 4.3 może później dodać problem uprawy zbocza.
5. Pigmenty, powierzchnie i zachowanie — Misja 1.5
- Z Oru: roztarcie materiału daje kolor, ale proszek nie zachowuje się tak samo na każdej powierzchni i nie zawsze pozostaje.
- Jak daleko sięga: porównuje ochrę, węgiel i jasny kamień przez obserwację. Nie zna wzorów, mikroskopów, pigmentów syntetycznych ani analiz laboratoryjnych.
- Zapisane pytanie: „Dlaczego jedne mieszanki pozostają na powierzchni, a inne odpadają?”
- Planowana kontynuacja: w misji 3.4 osoba przygotowująca kohl w Egipcie otrzymuje podsumowanie Oru. Posuwa się dalej, bo pracuje z innymi materiałami i w innym celu; również nie wyjaśnia współczesnej chemii ani nie zamienia prehistorycznej rekonstrukcji w pewnik.
6. Żywność, praca i zapasy — Misja 1.6
- Z Sirą: znalezienie jedzenia, przygotowanie go na czas, podział i zachowanie części to różne problemy, gdy przybywa więcej ludzi, niż oczekiwano.
- Jak daleko sięga: zna miejscową dziką żywność i jej codzienne przygotowanie. Nie zna współczesnej dietetyki, drobnoustrojów ani przemysłowego utrwalania żywności.
- Zapisane pytanie: „Jak duża wspólnota kontroluje to, co przychodzi, co rozdziela i co zostaje?”
- Planowana kontynuacja: misja 2.3 może podjąć je poprzez zapisy sumeryjskiego magazynu. Ta postać liczy i oznacza wydania, bo obsługuje większą ludność; nie zna jeszcze całej historii pisma ani gospodarki.
7. Niebo i orientacja — Misja 1.7
- Z Borą: obserwowanie przez kilka nocy, porównywanie horyzontu i rozpoznawanie powtarzalnych ruchów może pomóc utrzymać kierunek.
- Jak daleko sięga: rozpoznaje wzorce swojego nieba bez greckich nazw i nowoczesnych map. Nie zna modeli Układu Słonecznego ani późniejszych przyrządów.
- Zapisane pytanie: „Jak możemy zabrać te znaki daleko od znanych nam miejsc?”
- Planowana kontynuacja: w misji 5.3 fenicki żeglarz podejmuje temat, podróżując poza znanymi punktami orientacyjnymi na lądzie. Jego trasy i doświadczenie morskie pozwalają iść dalej, lecz nie dają mu współczesnej astronomii ani nawigacji.
8. Ślady, porównanie i dowody — Misja 1.8
- Z Borą: jeden znak dopuszcza kilka historii; połączenie tropów, gałęzi, podłoża i wiatru pozwala wybrać lepiej poparte wyjaśnienie.
- Niepotwierdzona wiadomość: Bora może powtórzyć, że podróżni z południa mówili o zwierzętach podobnych do wilków, które pozostawały przy niektórych ludziach i ich ogniskach. Nie widział tych wspólnot i nie wie, czy zwierzęta pomagały, słuchały poleceń, czy tylko dzieliły jedzenie.
- Jak daleko sięga: interpretuje codzienne ślady i odróżnia to, co widział, od tego, co słyszał. Nie zna kryminalistyki, genetyki, nowoczesnych przyrządów pomiarowych ani teorii udomowienia.
- Zapisane pytania: „Co robimy, gdy dwie grupy wskazówek wspierają różne historie?” oraz „Co się zmienia, gdy zwierzę zaczyna pozostawać przy ludziach?”
- Planowana kontynuacja: ten wątek jest częścią ogólnej metody Atlasu. Nie zostanie przypisany innej postaci, dopóki nie znajdzie się misja historyczna, w której porównywanie dowodów jest rzeczywistą praktyką postaci, a nie współczesną lekcją włożoną jej w usta.
9. Naczynia i przemiana materiałów — Misja 1.9
- Z Lornem: skóra, kosz, kamień, drewno i glina odpowiadają na różne potrzeby. Wykuwa kamienną miskę, próbuje małego narzędzia do mieszania lub podawania i obserwuje, że wysuszona glina ponownie zawodzi w kontakcie z wodą.
- Jak daleko sięga: potrafi rzeźbić, modelować, suszyć i porównywać. Przedmiot podobny do łyżki jest rekonstrukcją do gry; nie twierdzi, że zna dokładne znalezisko. Nie wytwarza funkcjonalnej ceramiki ani nie topi metalu.
- Zapisane pytanie: „Jak glina może zachować kształt nawet po zamoczeniu?”
- Planowana kontynuacja: garncarka z misji 2.1 zaczyna od przypomnienia kamiennej miski i nieudanej próby Lorna. Może pójść dalej, bo jej wspólnota ma ceramikę, a jej rzemiosło kontroluje formę i wypał; nie przypisuje tej wiedzy Göbekli Tepe.
10. Wierzenia, rytuał i dowody — Misja 1.10
- Z Oru i Talą: posiłek, głosy, perkusja, światło i wspólne działanie mogą uspokajać, jednoczyć i nadawać sens lękowi; nie dowodzi to, że kontrolują pogodę, chorobę lub szczęście. Związek, jaki Oru tworzy między turami, owcami, pamięcią i przodkami, należy do jego fikcyjnej grupy.
- Jak daleko sięgają: wyrażają tylko fikcyjne i prawdopodobne wierzenia swojej grupy. Nie znają późniejszych religii i nie mówią za wszystkich mieszkańców Çakmaktepe.
- Zapisane pytanie: „Jak możemy ustalić, w co wierzyła wspólnota, która nie pozostawiła tekstów?”
- Planowana kontynuacja: nie ma przypisanej postaci. Przyszła postać dysponująca tekstami może wyjaśnić, co napisało jej własne społeczeństwo, ale musi też przyznać, że nie ujawnia to automatycznie wierzeń społeczności prehistorycznej.
Łańcuchy planowane na przyszłe misje
Te łańcuchy porządkują katalog, ale nie oznaczają, że misje są wdrożone:
| Wątek | Planowany przebieg |
|---|---|
| Materiały, wybór i wspólna praca | 1.0 → późniejsza postać do ustalenia |
| Rośliny, uprawa i gleba | 1.4 → 2.2 → 4.3 |
| Ogień, naczynia i ciepło | 1.1/1.9 → 2.1 → 6.2 |
| Niebo i orientacja | 1.7 → 5.3 → 6.4 |
| Zwierzęta i współistnienie | 1.8 → późniejsza postać do ustalenia |
| Żywność, zapasy i zapis | 1.6 → 2.3 |
| Woda | 2.4 → 3.1/3.2/3.3 → 4.1 → 6.1 → 7.5 → 9.1 |
| Pismo i wiadomości | 2.3 → 4.4 → 5.5 → 8.5 → 9.4 |
| Maszyny i wysiłek | 3.1 → 6.1/6.2 → 7.3 |
| Budownictwo i transport | 3.5 → 7.2/7.3/7.4 |
| Żegluga | 5.1 → 5.3 |
| Powietrze i temperatura | 9.2 → 9.3 → 9.5 |
Przed uruchomieniem ogniwa trzeba określić postać, źródła, poprzedni punkt, dozwolony postęp, powód historyczny i nową granicę.
Rozszerzona trasa literacka dwudziestu pięciu tomów
Ta trasa należy do książek i muzeów. Sama w sobie nie zatwierdza nowych grywalnych misji. Każdy główny rękopis określa przejęty wątek, punkt dojścia i granicę historyczną; books/civilizaciones/catalogo-libros.json zachowuje dokładne zdanie przechodzące z tomu do tomu.
| Odcinek | Kontynuowany wątek | Osiągnięty punkt | Granica otwierająca kolejne drzwi |
|---|---|---|---|
| 1 → 2 | glina, ciepło i zapasy | wspólnota porównuje naczynia i prowadzi proste rachunki | jeszcze nie wypala ceramiki ani nie zarządza na odległość |
| 2 → 3 | miara i władza | tabliczka zachowuje produkty, kategorie i zobowiązania | oficjalny rachunek nie obejmuje wszystkich głosów |
| 3 → 4 | rzeka, granica i imię | pomiar organizuje pracę, terytorium i pamięć królewską | pomnik północy sam nie wyjaśnia południa |
| 4 → 5 | pochodzenie i własny głos | przedmioty i miasta korygują zewnętrzne spojrzenie na Nubię | nieodczytane pismo nie pozwala udawać kompletnego głosu |
| 5 → 6 | znak i archiwum | Harappa pokazuje koordynację bez pewnego tłumaczenia | archiwum Shang zachowuje pytania, głównie elit |
| 6 → 7 | pytanie, przysięga i władza | inskrypcja może utrwalić zapytanie lub nakaz | zapis nie dowodzi spełnienia zobowiązania |
| 7 → 8 | archiwum i upadek | traktaty i magazyny potrzebują instytucji, które je podtrzymują | gdy pałac upada, ślady przetrwają nierównomiernie |
| 8 → 9 | pamięć po archiwum | tradycja może trwać bez zachowania oryginalnego dokumentu | precyzja ustna też wybiera autorytet i warianty |
| 9 → 10 | głos i przenośny znak | recytacja zachowuje przez wprawne powtarzanie | wędrujący alfabet zmienia się, przechodząc do innych języków |
| 10 → 11 | pismo i adaptacja | znaki krążą w sieciach morskich | rozpoznawanie znaków iberyjskich nie oznacza ich pełnego przetłumaczenia |
| 11 → 12 | nazwa wewnętrzna i etykieta zewnętrzna | przedmioty pokazują różnorodność półwyspu | wspólna kategoria może pochodzić od obcych autorów |
| 12 → 13 | włączenie i podbój | kontekst materialny koryguje jednolity obraz „Celtów” | imperium może zawłaszczać głosy i techniki podczas ich włączania |
| 13 → 14 | infrastruktura i różnorodność | drogi, obywatelstwo i roboty publiczne rozdzielają obciążenia | zarządzanie wieloma językami nie oznacza równości politycznej |
| 14 → 15 | terytorium i mobilność | imperium Achemenidów koordynuje odległości za pomocą tras i archiwów | mobilne społeczeństwo nie pozostawia tego samego rodzaju map ani archiwów |
| 15 → 16 | relacja zewnętrzna i założenie | wyposażenie grobowe, mobilność i teksty przeciwników należy rozdzielić | późniejsza opowieść założycielska nie jest współczesnym wydarzeniom dokumentem |
| 16 → 17 | mit, archeologia i zmiana | Gojoseon rekonstruuje się bez zmuszania mitu i brązu do zgodności | migracja, kontakt i ciągłość nie mieszczą się w prostym zastąpieniu |
| 17 → 18 | widoczna ranga | rowy, ryż i przedmioty pokazują współpracę i nierówność | przeskok do Olmeków służy porównaniu i nie dowodzi kontaktu przez ocean |
| 18 → 19 | obraz, znak i genealogia | ośrodki olmeckie nie tworzą jednej „matki” Mezoameryki | teksty Majów pozwalają datować konkretne głosy, głównie elit |
| 19 → 20 | sieć bez jednego państwa | inskrypcje Majów wymieniają daty i władców różnych miast | Chavín zmusza do myślenia o obiegu i wpływach bez wszechwładnej stolicy |
| 20 → 21 | archiwum podlegające weryfikacji | obrazy, przedmioty i trasy tworzą sieć z granicami | odpowiedź Arki musi też mówić, czego nie może stwierdzić |
| 21 → 22 | głos, pośrednictwo i autorytet | zapis odróżnia głos, transkrypcję, tłumaczenie, interpretację i obecny autorytet kulturowy | niemal wszystkie zachowane głosy trasy mogą pochodzić z zewnątrz |
| 22 → 23 | woda, przystanki i utrzymanie | Garama pozostaje osiadłym i połączonym tworem saharyjskim: trasa istnieje, jeśli ktoś utrzymuje wodę, przystanki i porozumienia | mapa zachowująca tylko cele podróży pomija koszt pracy i wody |
| 23 → 24 | nazwa, dostęp i zgoda | nazwa, dostęp i rozpowszechnianie mapy wymagają uprawnień i zgody | prawa do nazywania wspólnego lasu nie rozstrzyga ciągłość etniczna wytyczona z zewnątrz |
| 24 → 25 | język i trajektorie | „Bantu” oznacza rodzinę ponad pięciuset języków i trajektorii, których nie mieści żadna pojedyncza strzałka | ekspansji nie można opowiadać jako marszu jednego ludu |
| 25 → Arca | głos, wariant i archiwum podlegające weryfikacji | pamięć Manden żyje w wykonawcach, słuchaczach i wariantach, nie w jednej wersji | odpowiedź Arki musi zachować to, co przechowuje głos, gdy władza zmienia miasto, i powiedzieć także, czego nie może stwierdzić |
Pięć wątków przekrojowych
- Materiał i przemiana: kamień → glina → metal → architektura → wędrujący przedmiot. Końcowa granica: żaden materiał nie ma wbudowanego jednego znaczenia.
- Woda, żywność i praca: zapas → kanał → rzeka → uprawa → miasto. Końcowa granica: sama wydajność nie rozstrzyga o sprawiedliwym podziale.
- Znak, pismo i pamięć: ślad → rachunek → inskrypcja → recytacja → częściowo czytelny tekst. Końcowa granica: zachowanie jednego głosu nie zachowuje wszystkich.
- Nazwa, granica i tożsamość: grupa → miasto → królestwo → imperium → etykieta archeologiczna. Końcowa granica: nazwa w archiwum może nie być nazwą tych, którzy tam żyli.
- Autorytet i weryfikacja: porozumienie → prawo → traktat → pomnik → archiwum rozproszone. Końcowa granica: twierdzenie pozostaje wiarygodne tylko wtedy, gdy zachowuje źródło, wątpliwość i możliwość korekty.
Szablon misji
Wątek:
Postać, data i miejsce:
Czego gracz już się nauczył:
Podstawowe wyjaśnienie:
Opcjonalne rozwinięcie 1:
Opcjonalne rozwinięcie 2:
Maksimum tego, co postać może wyjaśnić:
Czego jeszcze nie może wiedzieć:
Pytanie zapisywane przez Atlas:
Możliwa następna postać:
Powód, dla którego ta postać będzie mogła pójść dalej:
Źródła: