Przejdź do treści
TRACEKEEPERS
Menu
← Wróć do kolekcji

07 · Port Caere · dwa języki przed boginią

Uni była także Astarte

Złote blaszki z Pyrgi

Władca zapisał swoją pobożność po etrusku i fenicku nad morzem, do którego przybywali kupcy.

Dokumentacja muzeum · bezpłatna publiczna lektura bez rejestracji.

JAWNIE OZNACZONA REKONSTRUKCJA WIZUALNA · ISTNIEJĄCY MATERIAŁ REDAKCYJNY · TRACEKEEPERS

Wygenerowana rekonstrukcja · Podana hipoteza wizualna

Jawnie oznaczona rekonstrukcja wizualna na potrzeby kontekstu muzealnego; nie jest fotografią oryginału ani dowodem dokumentalnym.

Konkretna rekonstrukcja historyczna złotych blaszek z Pyrgi, sanktuarium portowe Pyrgi, Santa Severa, Lacjum, około 510 p.n.e.
JAWNIE OZNACZONA REKONSTRUKCJA WIZUALNA · ISTNIEJĄCY MATERIAŁ REDAKCYJNY · TRACEKEEPERS

Wygenerowana rekonstrukcja · Podana hipoteza wizualna

Jawnie oznaczona rekonstrukcja wizualna na potrzeby kontekstu muzealnego; nie jest fotografią oryginału ani dowodem dokumentalnym.

Historia i kontekst

Trzy złote blaszki odkryto przy świątyni B w Pyrgi: dwie noszą teksty etruskie, a jedna fenicki. Wymieniają Thefarie Velianasa i łączą etruską boginię Uni z Astarte, znaną w fenickim basenie Morza Śródziemnego.

Nie są identycznymi tłumaczeniami ani doskonałym kamieniem z Rosetty. Różnice ukazują negocjacje religijne i polityczne: sanktuarium portowe mogło przemawiać do różnych społeczności bez wymazywania specyfiki każdego języka.

Blaszki mierzyły około dziewiętnastu na dziewięć centymetrów i były przymocowane do ramy świątyni B. Wybór materiału uwidaczniał dedykację i łączył pismo, architekturę i władzę polityczną w miejscu przybycia od morza.

Tekst fenicki streszcza dwa teksty etruskie zamiast tłumaczyć je słowo w słowo. Asymetria jest historyczna: każda wersja odpowiadała własnym konwencjom językowym i odbiorcom, upamiętniając ten sam akt Thefarie Velianasa.

Co wiemy i co interpretujemy

Fakt udokumentowany: blaszki pochodzą z końca VI wieku p.n.e., z Pyrgi, i wymieniają Thefarie Velianasa, Uni i Astarte. Interpretacja i ostrożność: dokładnego urzędu fundatora ani relacji politycznych z Kartaginą lub Fenicją nie można rozstrzygnąć wyłącznie z tych tekstów. Udokumentowane uzupełnienie: trzy złote blaszki, dwie po etrusku i jedna po fenicku, znaleziono w 1964 roku i przypisuje się je świątyni B w Pyrgi około 510 p.n.e. Rozszerzona interpretacja i ostrożność: dokładny tytuł Thefarie Velianasa i znaczenie części etruskich formuł są dyskutowane; nie nazywać ich „etruską Rosettą” ani identycznymi tłumaczeniami.

Dane katalogowe

Data narracji
Około 510 p.n.e.
Miejsce
Sanktuarium portowe Pyrgi, Santa Severa, Lacjum
Materiał
Złota blaszka z rytym napisem
Kontekst
Depozyt fundacyjny lub rytualny przy świątyni B
Odczytanie kuratorskie
Udokumentowany fakt i jego interpretację przedstawiono osobno w bloku dowodów.
Znalezisko
1964
Wymiar
Około 19 × 9 cm każda blaszka
Języki
Dwa teksty etruskie i fenickie streszczenie
Zakres dokumentacji
2 źródła muzealne, dziedzictwa, korpusu pierwotnego lub badawcze dla tego przystanku.

WSPÓLNY TEMAT, RÓŻNE MOMENTY

Eksponaty połączone w czasie

Śledź temat w różnych kolekcjach. Wspólna etykieta umożliwia porównanie obiektów, ale nie dowodzi wpływu jednej kultury na drugą.

Kolejność opiera się na środku każdego przybliżonego przedziału dat; przedziały mogą się nakładać. Odstępy nie odzwierciedlają upływu czasu. Przesuwaj, przewijaj lub używaj strzałek. Gdy sekwencja ma fokus, użyj ← / →, Home lub End.

Złoto32 piezas fechadas

14 / 32Pośrodku: Uni była także Astarte

Bliższe spojrzenie

Około 1 min czytania · Sekcje: 1. Dalsza lektura i źródła · bezpłatny dostęp. Odnotowana weryfikacja redakcyjna: .

Blask docierał nawet do główek gwoździ

Badanie Agostiniego i Zavaroniego opisuje brązowe gwoździe ze złotymi główkami odzyskane obok zwiniętych blaszek. Ważne były nie tylko słowa: ich montaż także uczestniczył w wizualnej prezentacji dedykacji. Otwory na brzegach i elementy mocujące pozwalają przejść od odizolowanego tekstu do eksponowanego przedmiotu. Znalezienie ich w postaci zwiniętej każe też odróżnić miejsce depozytu od miejsca, gdzie można było je czytać. Dokładne położenie każdego elementu wymaga rekonstrukcji archeologicznej, nie tylko przekładu językowego.

Miejsce przechowywania

Museo Nazionale Etrusco di Villa Giulia

Przedmiot lub zespół z karty · Udokumentowana kolekcja

Instytucja przechowująca obiekt jest udokumentowana; dostępność na wystawie może się zmieniać. Przed wizytą sprawdź oficjalny opis.

Źródła i odniesienia

Dowiedz się więcej i sprawdź źródła

Czy podobała Ci się ta karta eksponatu?

Twoja opinia pomoże nam ulepszyć muzeum. Możesz to zmienić kiedy tylko chcesz.

Ładowanie Twojej oceny…