Polski
Español
English
Français
Italiano
Deutsch
Русский
Português
Română
Svenska
Norsk bokmål
Suomi
Türkçe
العربية
简体中文
한국어
हिन्दी
Ελληνικά05 · PRAKTYKA · TECHNOLOGIA SHANG
Forma dzielona
Odlać obraz w glinianej układance
Glinianą formę dzielono na sekcje, aby uzyskać kształt i dekorację naczynia brązowego.
Dokumentacja muzeum · bezpłatna publiczna lektura bez rejestracji.
Wygenerowana rekonstrukcja · Podana hipoteza wizualna
Jawnie oznaczona rekonstrukcja wizualna na potrzeby kontekstu muzealnego; nie jest fotografią oryginału ani dowodem dokumentalnym.
Historia i kontekst
Chińskie brązy wykonywano w formach składanych: model, gliniane części, rdzeń i metal wlewany między nie. Technika pozwalała tworzyć naczynia o złożonych kształtach i reliefowej dekoracji.
Zwiedzający może prześledzić proces bez traktowania go jako odizolowanego wynalazku. Techniki mają ceramiczne poprzedniki i zmieniały się między warsztatami, przedmiotami oraz okresami.
Gliniany model pokrywano formą, którą cięto na części; po usunięciu modelu wypalone elementy otaczały rdzeń. Metal wypełniał przestrzeń między nimi.
Dekorację można było wyryć w formie i uzyskać wyraźny odcisk w odlewie. Szwy, rdzenie i ślady techniczne pozwalają rekonstruować proces.
Co wiemy i co interpretujemy
Udokumentowany fakt: Met objaśnia odlewanie w formach składanych rytualnych naczyń Shang. Interpretacja i zastrzeżenie: Nie wszystkie procedury, warsztaty i decyzje dekoracyjne można odtworzyć na podstawie gotowego przedmiotu. Udokumentowane uzupełnienie: Met opisuje odlewanie w formach składanych jako technikę charakterystyczną i prawdopodobnie dominującą do końca Shang. Rozszerzona interpretacja i zastrzeżenie: „Wyłączna” podsumowuje dowody znanych naczyń, ale nie wyklucza lokalnych eksperymentów ani innych technik stosowanych do małych przedmiotów.
Dane katalogowe
- Data narracji
- ok. 1600–1046 p.n.e.
- Miejsce
- Północne i środkowe Chiny
- Materiał
- Glina, brąz i modele z drewna lub gliny
- Kontekst
- Wyspecjalizowane odlewnictwo
- Odczytanie kuratorskie
- Udokumentowany fakt i jego interpretację przedstawiono osobno w bloku dowodów.
- Elementy
- Model, formy dzielone, rdzeń i płynny metal
- Zaleta
- Wyraźna dekoracja zintegrowana z odlewem
- Zakres dokumentacji
- 3 źródła muzealne, dziedzictwa, korpusu pierwotnego lub badawcze dla tego przystanku.
WSPÓLNY TEMAT, RÓŻNE MOMENTY
Eksponaty połączone w czasie
Śledź temat w różnych kolekcjach. Wspólna etykieta umożliwia porównanie obiektów, ale nie dowodzi wpływu jednej kultury na drugą.
Kolejność opiera się na środku każdego przybliżonego przedziału dat; przedziały mogą się nakładać. Odstępy nie odzwierciedlają upływu czasu. Przesuwaj, przewijaj lub używaj strzałek. Gdy sekwencja ma fokus, użyj ← / →, Home lub End.
BIEŻĄCY EKSPONAT
Datowanie nie jest wystarczająco pewne, by umieścić obiekt na osi czasu. Pozostaje tutaj, oddzielnie od obiektów datowanych.
Oglądaszok. 1600–1046 p.n.e.
Forma dzielona
Starożytne Chiny
Proces techniczny udokumentowany w kilku fazach, nie pojedynczy przedmiot.
Bieżąca kartaGlina32 piezas fechadas
≈29 000–27 000 lat
Dolní Věstonice I
Prehistoria
Przybliżony wiek katalogowy; redakcyjny punkt odniesienia 2026 służy tylko porządkowaniu, nie jest datowaniem kalibrowanym.
Zobacz kartę
połowa VI–V tysiąclecia p.n.e.
Przed Sumerem
Sumer
VI–V tysiąclecie p.n.e. przyjęto w pełnym zakresie jako zewnętrzne ramy porządkowania; karta precyzuje połowę; używa się daty elementu, a nie ogólnego wcześniejszego okresu.
Zobacz kartę
Wczesny neolit · VI–V tysiąclecie p.n.e.
Podwójne naczynie z Cova de l’Or
Prehistoria
Przedział VI–V tysiąclecia p.n.e.; nie dokładna data roczna.
Zobacz kartę
Ok. 4400–3800 p.n.e.
Przed Egiptem
Egipt
Datowanie reprezentatywnego naczynia, a nie całego okresu predynastycznego.
Zobacz kartę
V–IV tysiąclecie p.n.e.
Przed Nubią
Nubia
Przedział V–IV tysiąclecia p.n.e. dotyczy obiektu, a nie całego wcześniejszego okresu.
Zobacz kartę
Środkowy neolit, około 4000 p.n.e.
Przed Gojoseon
Gojoseon
Datowanie obiektu ceramicznego, nie wcześniejszego okresu.
Zobacz kartę
ok. 3500–3000 p.n.e.
Misa o skośnym brzegu
Sumer
Hipoteza racji jako zapłaty nie jest używana jako etykieta funkcjonalna.
Zobacz kartę
3500–2900 p.n.e. · okres protomiejski; około 3300 p.n.e. jako wskazówka, nie dokładna data
Bulla rachunkowa z Suzy
Sumer
Opublikowany przedział; «około 3300» to tylko wskazówka w jego obrębie.
Zobacz kartę
Ok. 3100–2900 p.n.e.
Dżemdet Nasr
Sumer
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
Ok. 3100–2900 p.n.e.
Rachunek słodu i jęczmienia
Sumer
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
Środkowy Jōmon, ok. 3000 p.n.e.
Przed Yayoi
Yayoi
Data przedmiotu Jōmon, nie całego wcześniejszego okresu.
Zobacz kartę
ok. 2500–2200 p.n.e.
Vasiliki
Grecy
Ramy regionalnego zespołu ceramicznego.
Zobacz kartę
Ok. 2500–2000 p.n.e.
Przed starożytnymi Chinami
Starożytne Chiny
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
Ok. 2500–2000 p.n.e.
Longshan
Starożytne Chiny
Ramy zespołu ceramicznego Longshan.
Zobacz kartę
Ok. XIX wieku p.n.e.
Przed Hetytami
Hetyci
Data reprezentatywnego dokumentu, nie całego wcześniejszego okresu.
Zobacz kartę
Tradycja Kotosh-Mito, ok. 2200–1500 p.n.e.; pomieszczenie zwykle datuje się na około 1800 p.n.e.
Przed kulturami przedinkaskimi
Kultury przedinkaskie
Przedział tradycji obiektu; „około 1800” orientacyjnie datuje pomieszczenie.
Zobacz kartę
XIX–XVIII wiek p.n.e.
Królowa Nocy
Sumer
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
Okres starobabiloński · około 1800 p.n.e.
Plimpton 322
Sumer
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
Około 1800 p.n.e.
Sumeryjska Lista Królów
Sumer
Data zachowanej kopii, nie wymienionych panowań.
Zobacz kartę
Kopia starobabilońska, około 1900–1600 p.n.e. według CDLI
Pieśń miłosna do Szu-Sina
Sumer
Data zachowanej kopii starobabilońskiej, a nie powstania pieśni.
Zobacz kartę
Około 1900–1600 p.n.e. · okres starobabiloński; niepewna atrybucja chronologiczna w CDLI
Tabliczka Si.427
Sumer
Niepewna atrybucja chronologiczna w CDLI.
Zobacz kartę
≈1700–1650 p.n.e.
Dysk z Fajstos
Grecy
Znaki nie mają uznanego odczytu.
Zobacz kartę
Około 1650 p.n.e.
Sumeryjski potop z Nippur
Sumer
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
Głównie XVII–XIII wiek p.n.e.
Archiwum Boğazköy
Hetyci
Główne ramy chronologiczne archiwum, a nie jedna data wszystkich tabliczek.
Zobacz kartę
ok. 1375 p.n.e.
Pismo linearne B
Grecy
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
Ok. 1300 p.n.e.
Alaksandu z Wilusy
Hetyci
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
Ok. 1259 p.n.e., 21. rok panowania Ramzesa II
Traktat z Egiptem
Hetyci
Data traktatu i jego kopii, a nie początku relacji obu królestw.
Zobacz kartę
VII wiek p.n.e.
Tabliczka potopu
Sumer
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
Około 700–500 p.n.e.
Babilońska mapa świata
Sumer
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
522–486 p.n.e.
Strażnicy z glazurowanej cegły
Persja
Przedział panowania związanego z dekoracją.
Zobacz kartę
Około 509–493 r. p.n.e.
Racje dla kobiet i dzieci
Persja
Przedział czasowy archiwum i jego dokumentów.
Zobacz kartę
zakres regionalny ok. 800 p.n.e.–650 n.e.
Naczynie Urewe
Światy ludów mówiących językami bantu
Regionalny zakres typu Urewe, nie indywidualna data każdego naczynia.
Zobacz kartę
Również powiązane, bez porównywalnej daty (7)
Te obiekty nie są umieszczane po pozostałych: nieznana data nie oznacza, że są nowsze.
- Biały mur nad DunajemCeltowie · VI wiek p.n.e.
- Błękit, który nie ustępujeMajowie · Użycie udokumentowane od okresu klasycznego, ok. 300–1500 n.e.
- Cyrus przemawia jako król BabilonuPersja · Po zdobyciu Babilonu w 539 r. p.n.e.
- Naczynia bez językaŚwiaty ludów mówiących językami bantu · Urewe, szeroki zakres regionalny ok. 800 p.n.e.–650 n.e.
- Niedokończony gestBatwa / Twa · 1947
- Wczesna ceramikaŚwiaty Mande · przed ok. 9400 kal. p.n.e.
- Wykonane w GaramieGaramantowie · I tysiąclecie p.n.e. – I tysiąclecie n.e.
Bliższe spojrzenie
Około 1 min czytania · Sekcje: 1. Dalsza lektura i źródła · bezpłatny dostęp. Odnotowana weryfikacja redakcyjna: .
Formy niekoniecznie wypalano jak naczynia
Analizy form i rdzeni z Nanguanwai, na południe od muru Zhengzhou, zakwestionowały dawne szacunki bardzo wysokich temperatur wypału. Badanie metodą spektroskopii podczerwieni wykazało w wielu próbkach temperatury zaledwie 200–300 °C. Wynik dotyczy tego zespołu, a nie uniwersalnej receptury wszystkich chińskich brązów. Jego znaczenie polega na odróżnieniu termicznego przygotowania gliny od późniejszego wpuszczenia płynnego metalu: każda faza rozwiązywała inne problemy i pozostawiała ślady możliwe do zbadania w laboratorium.
Źródła i odniesienia
Czy podobała Ci się ta karta eksponatu?
Twoja opinia pomoże nam ulepszyć muzeum. Możesz to zmienić kiedy tylko chcesz.
Ładowanie Twojej oceny…