Przejdź do treści
TRACEKEEPERS
Menu
Polski

Wybierz język

Twoje konto Tracekeepers

← Wróć do kolekcji

DŹWIĘK · KULTURA ORYNIACKA

Flet z Hohle Fels

Instrument do tworzenia muzyki

Zachowały się cztery otwory; piąty rekonstruuje się na odłamanym końcu.

Dokumentacja muzeum · bezpłatna publiczna lektura bez rejestracji.

Obraz 1 z 2 · Principal
REKONSTRUKCJA NA PODSTAWIE ORYGINAŁU · AI · CC BY-SA 4.0

Rekonstrukcja · Podana hipoteza wizualna

Tomatenpflanze / Wikimedia Commons, korekta kontrastu: Sémhur, CC BY-SA 4.0. Interpretacyjna edycja z użyciem AI. Znaleziony w 2008 roku w dwunastu fragmentach; cztery otwory zachowane, prawdopodobny piąty utracony na końcu. Nowe oświetlenie uwydatnia otwory; nie należy używać obrazu do pomiaru ich kształtu ani średnicy. Nie potwierdza on wszystkich mikropęknięć ani nie pozwala odtworzyć utraconego otworu. Alternatywne zdjęcie Hannesa Wiedmanna obejrzano, lecz nie przesłano do ImageGen: dalszy koniec jest nieostry. Nie jest to fotografia archeologiczna ani potwierdzona rekonstrukcja. Mikroszczegóły, wykończenie i kolor są interpretacyjnymi przybliżeniami.

Tracekeepers / OpenAI ImageGen; zdjęcie źródłowe: Tomatenpflanze; korekta kontrastu: Sémhur · Muzeum Prehistorii w Blaubeuren (URMU) · Inwentarz: 1977-0119-0089-9000 · CC BY-SA 4.0

Źródło i pochodzenie ↗Warunki użytkowania ↗
Obraz 1 z 2 · Principal
Interpretacyjna edycja z użyciem AI oryginalnego fletu z kości sępa z Hohle Fels, z czterema zachowanymi otworami i niekompletnymi końcami, na czarnym tle.
REKONSTRUKCJA NA PODSTAWIE ORYGINAŁU · AI · CC BY-SA 4.0

Rekonstrukcja · Podana hipoteza wizualna

Tomatenpflanze / Wikimedia Commons, korekta kontrastu: Sémhur, CC BY-SA 4.0. Interpretacyjna edycja z użyciem AI. Znaleziony w 2008 roku w dwunastu fragmentach; cztery otwory zachowane, prawdopodobny piąty utracony na końcu. Nowe oświetlenie uwydatnia otwory; nie należy używać obrazu do pomiaru ich kształtu ani średnicy. Nie potwierdza on wszystkich mikropęknięć ani nie pozwala odtworzyć utraconego otworu. Alternatywne zdjęcie Hannesa Wiedmanna obejrzano, lecz nie przesłano do ImageGen: dalszy koniec jest nieostry. Nie jest to fotografia archeologiczna ani potwierdzona rekonstrukcja. Mikroszczegóły, wykończenie i kolor są interpretacyjnymi przybliżeniami.

Tracekeepers / OpenAI ImageGen; zdjęcie źródłowe: Tomatenpflanze; korekta kontrastu: Sémhur · Muzeum Prehistorii w Blaubeuren (URMU) · Inwentarz: 1977-0119-0089-9000 · CC BY-SA 4.0

Źródło i pochodzenie ↗Warunki użytkowania ↗

Przeglądaj w 3D

Model pobiera się dopiero po otwarciu. Przeciągnij lub użyj klawiszy strzałek na klawiaturze, aby go obrócić; + i -, aby przybliżać i oddalać. Zamknięcie go zwalnia jego pamięć.

Rekonstrukcja cyfrowa dostarczona przez użytkownika; metadane pliku wskazują Tripo. Nie jest to skan archeologiczny ani replika odwzorowująca wymiary. Skala prezentacji jest orientacyjna i nie stanowi pomiaru oryginału; dostarczoną geometrię zachowano w całości. Powiązano ją z fletem z Hohle Fels na podstawie materiału przekazanego przez użytkownika. Kształt, otwory i powierzchnia modelu nie poświadczają wymiarów ani stanu zachowania zabytku.

Historia i kontekst

Około 40 000 lat temu ktoś wybrał pustą w środku kość promieniową sępa płowego i przekształcił ją we flet. Jego dwanaście fragmentów znaleziono w 2008 roku zaledwie siedemdziesiąt centymetrów od figurki kobiecej z Hohle Fels.

Zrekonstruowany przedmiot ma 21,7 centymetra długości i zachował cztery otwory; odłamany koniec wskazuje na prawdopodobne istnienie piątego. Sztuka figuratywna i muzyka współistniały w tym samym horyzoncie kulturowym, lecz nie przetrwały ani dokładna skala, ani repertuar.

Co wiemy i co interpretujemy

Ustnik, otwory i ślady obróbki pozwalają rozpoznać instrument. Nie wiemy, jakie melodie na nim grano ani w jakich okolicznościach.

Dane katalogowe

Data
≈35 000–40 000 lat
Miejsce
Hohle Fels, Niemcy
Materiał
Kość promieniowa sępa płowego
Wymiar
21,7 cm · cztery zachowane otwory · prawdopodobny piąty

WSPÓLNY TEMAT, RÓŻNE MOMENTY

Eksponaty połączone w czasie

Śledź temat w różnych kolekcjach. Wspólna etykieta umożliwia porównanie obiektów, ale nie dowodzi wpływu jednej kultury na drugą.

Kolejność opiera się na środku każdego przybliżonego przedziału dat; przedziały mogą się nakładać. Odstępy nie odzwierciedlają upływu czasu. Przesuwaj, przewijaj lub używaj strzałek. Gdy sekwencja ma fokus, użyj ← / →, Home lub End.

Hueso6 piezas fechadas

1 / 6Pośrodku: Flet z Hohle Fels

Również powiązane, bez porównywalnej daty (3)

Te obiekty nie są umieszczane po pozostałych: nieznana data nie oznacza, że są nowsze.

Bliższe spojrzenie

Około 3 min czytania · Sekcje: 7. Dalsza lektura i źródła · bezpłatny dostęp. Odnotowana weryfikacja redakcyjna: .

Krawędź, na której powietrze zmienia się w dźwięk

Na końcu fletu zachowało się ukośne ścięcie tworzące wcięcie: nie jest to jedynie rurka z otworami. Ten szczegół pomaga odtworzyć sposób dmuchania, choć muzeum w Blaubeuren ostrzega, że tego samego mechanizmu nie można przypisać wszystkim fletom z regionu. Nawet długość kości wyznacza użyteczną granicę: kompletny instrument nie mógł być dużo dłuższy. Rekonstrukcja brzmienia zależy od tych drobnych ograniczeń materiałowych, a nie od przypisania mu współczesnej melodii.

Nie znaleziono tylko jednego fletu

Hohle Fels, Geißenklösterle i Vogelherd dostarczyły fletów lub fragmentów instrumentów wykonanych z kości ptaków i ciosów mamuta. Zespół ten pozwala mówić o regionalnej tradycji muzycznej, a nie jedynie o wyjątkowym przedmiocie wykonanym przez kogoś jeden raz. Nie dowodzi jednak, że właściciele grali razem: znaleziska pochodzą z miejsc i kontekstów, które należy badać oddzielnie. Porównanie służy rozpoznaniu powtarzających się rozwiązań i różnych wyborów materiału. Flet przedstawiony na tej karcie wyróżnia się stanem zachowania w szerszej historii odkryć.

Jak zrobić rurkę z litego materiału

Flet z ciosu mamuta z Geißenklösterle ukazuje inny problem techniczny. Materiał był lity: nie miał naturalnego kanału kości ptaka. Aby wykonać tamten instrument, przygotowano dwie podłużne połówki, wydrążono je od środka i połączono. Zachowanie regularnego wnętrza i szczelnego łączenia wymagało precyzji. Porównanie nie przypisuje tej metody fletowi z Hohle Fels; pomaga zrozumieć, że wytwórcy mogli uzyskać podobny kształt różnymi sposobami, zależnie od wybranego materiału.

Rozpoznać muzykę wśród fragmentów

Pozostałości fletu z ciosu mamuta z Geißenklösterle nie zostały od razu rozpoznane jako instrument. Jeden fragment opublikowano początkowo jako zdobiony cios; w 2003 roku Maria Malina rozpoznała otwory i połączyła trzydzieści jeden części. To użyteczne porównanie przy ocenie drobnych fragmentów z Hohle Fels: odłamana część może wydawać się mało informacyjna, dopóki nie pasuje do innych. Odkrycie archeologiczne trwa dalej w laboratorium i magazynie. Zachowanie i ponowne badanie materiałów pozwala odpowiadać na pytania, których wykopaliska początkowo nie rozstrzygnęły.

Muzyka współistniała z innymi pracami

Warstwy oryniackie Hohle Fels zawierają narzędzia kamienne oraz przybory z kości, poroża i ciosów mamuta, a także ozdoby i figurki. Wśród szczątków zwierząt występują gatunki wykorzystywane jako pożywienie. To połączenie umieszcza flet w społecznościach opanowujących wiele różnych prac. Nie znamy zajęcia jego twórcy ani tego, kto mógł na nim grać. Kontekst pozwala jednak odejść od zbyt prostego obrazu, w którym przetrwanie i tworzenie byłyby czynnościami nie do pogodzenia lub musiałyby należeć do oddzielnych grup ludzi.

Dowód istnienia muzyki, nie data jej narodzin

Badanie prezentujące flety w 2009 roku podkreślało niekompletność archeologicznego zapisu muzyki. Znalezienie instrumentu pozwala stwierdzić, że wytwarzano już przedmioty do wydawania dźwięków muzycznych; nie pozwala datować pierwszego śpiewu, wybijania rytmu ani akompaniowania innej osobie. Dlatego warto odróżniać «zachowany instrument» od «początku muzyki». Nawet bardzo stary przedmiot stanowi jedynie minimalne świadectwo tego, co istniało, a nie pełny spis wszystkich ówczesnych sposobów tworzenia muzyki.

Rozmiar także zmienia sposób gry

Innym użytecznym porównaniem jest flet z kości łabędzia z Geißenklösterle. Muzeum wyjaśnia, że trudniej wydobyć dźwięk z jego wąskiej rurki niż z szerszej, a niewielka długość sprzyja wysokiemu rejestrowi. Nie wszystkie kości dawały zatem równoważne instrumenty. Ich kształt wpływał na pracę wytwórcy i wysiłek wykonawcy. Naturalne różnice między kośćmi oraz utracone części również ograniczają rekonstrukcję brzmienia: replika może badać możliwości, ale nie gwarantuje dokładnego odzyskania dźwięków oryginału.

Ilustracje referencyjne i ich pochodzenie

Fotografia oryginału: flet z Hohle Fels, 1977-0119-0089-9000.Zobacz fotografię w pełnym rozmiarze ⛶
ORYGINALNA FOTOGRAFIA · Tomatenpflanze; korekta kontrastu: Sémhur · CC BY-SA 4.0

Znaleziony w 2008 roku w dwunastu fragmentach; cztery otwory zachowane, prawdopodobny piąty utracony na końcu.

Oryginalne źródło dokumentacyjne · dokładne dopasowanie

Tomatenpflanze; korekta kontrastu: Sémhur · Muzeum Prehistorii w Blaubeuren (URMU) · Inwentarz: 1977-0119-0089-9000

Pochodzenie obrazuCC BY-SA 4.0

Lokalizacja i terytorium

Prawdziwa fizyczna mapa świata z trasami ewolucji człowiekaWspółczesna linia brzegowa świata z Natural Earth w odwzorowaniu walcowym równoodległościowym. Nakładające się ślady umożliwiają poruszanie się po każdym kamieniu milowym.Podkład kartograficzny: Natural Earth 1:110m · domena publiczna · współczesna linia brzegowa jako odniesienie

STANOWISKO ZLOKALIZOWANE

Jaskinia Hohle Fels · NiemcyZnacznik stanowiska archeologicznego.

Miejsce przechowywania

Muzeum Prehistorii i Sztuki Epoki Lodowcowej (URMU)

Przedmiot lub zespół z karty · Udokumentowana kolekcja

Numer inwentarzowy 1977-0119-0089-9000; przed wizytą warto sprawdzić, czy obiekt jest rzeczywiście wystawiany.

Muzeum Prehistorii i Sztuki Epoki Lodowcowej · URMU

Przedmiot lub zespół z karty · Udokumentowana kolekcja

Dokładna karta oryginału; ogólna strona instrumentów nie wskazuje jednoznacznie, które są obecnie wystawiane.

Instytucja przechowująca obiekt jest udokumentowana; dostępność na wystawie może się zmieniać. Przed wizytą sprawdź oficjalny opis.

Źródła i odniesienia

Czy podobała Ci się ta karta eksponatu?

Twoja opinia pomoże nam ulepszyć muzeum. Możesz to zmienić kiedy tylko chcesz.

Ładowanie Twojej oceny…