Jawnie oznaczona rekonstrukcja wizualna na potrzeby kontekstu muzealnego; nie jest fotografią oryginału ani dowodem dokumentalnym.
Historia i kontekst
Strony Wenus w Kodeksie drezdeńskim porządkują pięć okresów synodycznych po 584 dni, łącznie 2920 dni, czyli blisko osiem lat słonecznych. Pojawianie się i znikanie planety wiąże się z wróżbami i działaniami rytualnymi, a nie z astronomią oddzieloną od społeczeństwa.
Wewnętrzne poprawki pozwalały używać tabeli przez długie okresy. Zachowany rękopis jest postklasyczny i prawdopodobnie kopiował starszą wiedzę; nie reprezentuje wszystkich skrybów Majów ani nie dowodzi nowoczesnych obserwacji przyrządami optycznymi.
Pięć okresów Wenus po 584 dni daje 2920 dni, niemal osiem lat słonecznych, a strony zawierają poprawki wydłużające użyteczność tabeli. Cykl porządkuje wróżby i działania rytualne wraz z obliczeniami.
Zachowany kodeks składany w harmonijkę jest postklasyczny i prawdopodobnie gromadzi starszą wiedzę; nie jest zeszytem nowoczesnego obserwatorium. Należy unikać teleskopów, współczesnego zapisu dziesiętnego i idei przewidywania oddzielonego od religii.
Co wiemy i co interpretujemy
Udokumentowany fakt: SLUB Dresden identyfikuje w kodeksie tabele kalendarzowe, zaćmień i Wenus, oparte na okresie 584 dni i długich cyklach. Interpretacja i zastrzeżenie: daty kopiowania i warstwy wiedzy są dyskutowane; „dokładne przewidywanie” należy rozumieć w ramach konwencji kalendarzowych i rytualnych Majów.
Dane katalogowe
Data narracji
Zachowany rękopis: postklasyk, prawdopodobnie XIII–XIV wiek; wcześniejsza wiedza
Miejsce
Północny Jukatan, prawdopodobne pochodzenie; dziś Drezno, Niemcy
Materiał
Papier z kory pokryty stiukiem · pigmenty · kodeks składany w harmonijkę
Kontekst
Astronomia, kalendarz, wróżby i przekaz pisemny
Odczytanie kuratorskie
Udokumentowany fakt i jego interpretację przedstawiono osobno w bloku dowodów.
Data
Zachowany rękopis: postklasyk, prawdopodobnie XIII–XIV wiek; wcześniejsza wiedza
Miejsce
Północny Jukatan, prawdopodobne pochodzenie; dziś Drezno, Niemcy
Podłoże
Papier z kory pokryty stiukiem · pigmenty · kodeks składany w harmonijkę
Zakres dokumentacji
3 źródła muzealne, dziedzictwa, korpusu pierwotnego lub badawcze dla tego przystanku.
WSPÓLNY TEMAT, RÓŻNE MOMENTY
Eksponaty połączone w czasie
Śledź temat w różnych kolekcjach. Wspólna etykieta umożliwia porównanie obiektów, ale nie dowodzi wpływu jednej kultury na drugą.
Kolejność opiera się na środku każdego przybliżonego przedziału dat; przedziały mogą się nakładać. Odstępy nie odzwierciedlają upływu czasu. Przesuwaj, przewijaj lub używaj strzałek. Gdy sekwencja ma fokus, użyj ← / →, Home lub End.
Około 1 min czytania · Sekcje: 1. Dalsza lektura i źródła · bezpłatny dostęp. Odnotowana weryfikacja redakcyjna: .
Historia materialna wpływa na odczytanie
Kodeks drezdeński podzielono na dwa pasy i umieszczono między szybami w 1835 roku, by go chronić i eksponować. Podczas zniszczenia Pałacu Japońskiego w 1945 roku woda dostała się do magazynu, w którym go przechowywano; przy rozdzielaniu szyb w celu suszenia części wapiennego gruntu pozostały przyklejone. Trzy karty umieszczono ponownie w błędnie obróconej pozycji. SLUB dokumentuje te ingerencje, ponieważ kolejność i stan zachowania stron są ważne przy badaniu tabel. Rękopis, z którego korzystamy, łączy pracę skrybów Majów z późniejszą historią montażu, uszkodzeń i konserwacji.
Północny Jukatan, prawdopodobne pochodzenie; dziś Drezno, NiemcyOlmeckie wybrzeże Zatoki i ziemie Majów w jednym muzeum; kontakt nie oznacza liniowego pochodzenia. Ślad wskazuje orientacyjny środek obszaru, nie granicę ani dokładny punkt.
Polski
Español
English
Français
Italiano
Deutsch
Русский
Português
Română
Svenska
Norsk bokmål
Suomi
Türkçe
العربية
简体中文
한국어
हिन्दी
Ελληνικά
Oglądasz