Przejdź do treści
TRACEKEEPERS
Menu
← Wróć do kolekcji

08 · Brytania · blask, rzeka i prestiż

Tarcza, która nie walczyła

Tarcza z Battersea w Tamizie

Tę okładzinę tarczy ozdobioną czerwoną emalią znaleziono w Tamizie; nie wydaje się codziennym wyposażeniem bojowym.

Dokumentacja muzeum · bezpłatna publiczna lektura bez rejestracji.

Obraz 1 z 2 · Principal
JAWNIE OZNACZONA REKONSTRUKCJA WIZUALNA · ISTNIEJĄCY MATERIAŁ REDAKCYJNY · TRACEKEEPERS

Wygenerowana rekonstrukcja · Podana hipoteza wizualna

Jawnie oznaczona rekonstrukcja wizualna na potrzeby kontekstu muzealnego; nie jest fotografią oryginału ani dowodem dokumentalnym.

Obraz 1 z 2 · Principal
Szczegółowa rekonstrukcja historyczna: tarcza z Battersea w Tamizie, Tamiza, Battersea, Londyn, około 350–50 p.n.e.
JAWNIE OZNACZONA REKONSTRUKCJA WIZUALNA · ISTNIEJĄCY MATERIAŁ REDAKCYJNY · TRACEKEEPERS

Wygenerowana rekonstrukcja · Podana hipoteza wizualna

Jawnie oznaczona rekonstrukcja wizualna na potrzeby kontekstu muzealnego; nie jest fotografią oryginału ani dowodem dokumentalnym.

Historia i kontekst

Obiekt zachowuje dekoracyjną okładzinę z brązu z repusowanymi krzywiznami i czerwoną emalią. Zapewne mocowano ją do organicznego podłoża, lecz cienkość i wykończenie czynią codzienne użycie bojowe mało prawdopodobnym.

Znaleziono ją w Tamizie. Złożenie mogło być ofiarą, zgubą lub częścią nieznanego nam epizodu. Współczesna sława jako tarczy celtyckiej nie powinna przesłaniać przynależności do regionalnej tradycji brytyjskiej i niepewnej wodnej biografii.

Nie zachowała się kompletna tarcza, lecz jej przednia okładzina. Cztery blachy i trzy zdobione panele połączono ukrytymi nitami; całość zapewne mocowano do drewna lub innego organicznego podłoża, dziś utraconego.

Dwadzieścia siedem aplikacji z czerwonego szkła porządkuje spirale i palmety. Analiza metalurgiczna rozpoznaje stop złożony w przybliżeniu z 85% miedzi, 10% cyny i 5% ołowiu oraz odrzuca dawny pogląd, że powierzchnia była złocona.

Co wiemy i co interpretujemy

Udokumentowany fakt: British Museum odnotowuje znalezienie w Tamizie, datę 350–50 p.n.e. i konstrukcję zdobionej okładziny z brązu. Interpretacja i zastrzeżenie: użycie ceremonialne i złożenie wotywne są wiarygodne, lecz nie dają się dowieść jako jedyne możliwości. Udokumentowane uzupełnienie: brytyjska okładzina z brązu i szkła, ok. 350–50 p.n.e., znaleziona w Tamizie i nabyta przez British Museum w 1857 roku. Rozszerzona interpretacja i zastrzeżenie: zakres datowania jest szeroki, a powód obecności w rzece nieznany; nie twierdzić, że była ofiarą ani faktycznie używano jej w walce.

Dane katalogowe

Data narracji
Około 350–50 p.n.e.
Miejsce
Tamiza, Battersea, Londyn
Materiał
Blacha brązowa, czerwona emalia i utracone organiczne podłoże
Kontekst
Przedmiot prestiżowy wydobyty z rzeki
Odczytanie kuratorskie
Udokumentowany fakt i jego interpretację przedstawiono osobno w bloku dowodów.
Budowa
4 blachy i 3 panele z ukrytymi nitami
Aplikacje
27 elementów z nieprzezroczystego czerwonego szkła
Analiza
Według British Museum nie była złocona
Zakres dokumentacji
2 źródła muzealne, dziedzictwa, korpusu pierwotnego lub badawcze dla tego przystanku.
W tej grupie
Dekoracyjna okładzina tarczy. Użycie bojowe jest mało prawdopodobne; zachowano interpretację ceremonialną.

WSPÓLNY TEMAT, RÓŻNE MOMENTY

Eksponaty połączone w czasie

Śledź temat w różnych kolekcjach. Wspólna etykieta umożliwia porównanie obiektów, ale nie dowodzi wpływu jednej kultury na drugą.

Kolejność opiera się na środku każdego przybliżonego przedziału dat; przedziały mogą się nakładać. Odstępy nie odzwierciedlają upływu czasu. Przesuwaj, przewijaj lub używaj strzałek. Gdy sekwencja ma fokus, użyj ← / →, Home lub End.

Brąz23 piezas fechadas

18 / 23Pośrodku: Tarcza, która nie walczyła

Również powiązane, bez porównywalnej daty (6)

Te obiekty nie są umieszczane po pozostałych: nieznana data nie oznacza, że są nowsze.

Bliższe spojrzenie

Około 1 min czytania · Sekcje: 1. Dalsza lektura i źródła · bezpłatny dostęp. Odnotowana weryfikacja redakcyjna: .

Miejsce dostępne dla dłoni

Metalowa osłona uchwytu z Battersea pozwala oszacować maksymalną użyteczną przestrzeń chwytu na około 82 milimetry. Badanie tarczy z kory z Enderby porównuje ten wymiar z innymi dawnymi uchwytami: jedne oferują podobną przestrzeń, inne większą. Wymiar warunkował, jaka dłoń mogła wygodnie zacisnąć się na uchwycie. Spojrzenie na odwrotną stronę wprowadza więc kwestię cielesną niewidoczną w dekoracji przodu. Samo nie identyfikuje wieku nosiciela, ale pozwala porównywać współczesne rekonstrukcje z materialnym ograniczeniem przedmiotu.

Miejsce przechowywania

British Museum

Przedmiot lub zespół z karty · Udokumentowana kolekcja

Instytucja przechowująca obiekt jest udokumentowana; dostępność na wystawie może się zmieniać. Przed wizytą sprawdź oficjalny opis.

Źródła i odniesienia

Dowiedz się więcej i sprawdź źródła

Czy podobała Ci się ta karta eksponatu?

Twoja opinia pomoże nam ulepszyć muzeum. Możesz to zmienić kiedy tylko chcesz.

Ładowanie Twojej oceny…