06 · Jezioro Neuchâtel · stanowisko, które dało nazwę epoce
Broń pod jeziorem
Depozyty przy moście w La Tène
Obok drewnianej kładki znaleziono broń, narzędzia, ozdoby i ludzkie szczątki.
Dokumentacja muzeum · bezpłatna publiczna lektura bez rejestracji.
Wygenerowana rekonstrukcja · Podana hipoteza wizualna
Jawnie oznaczona rekonstrukcja wizualna; nie jest fotografią oryginału ani dowodem dokumentalnym.
Historia i kontekst
W La Tène wydobyto tysiące przedmiotów przy drewnianych konstrukcjach: broń, narzędzia, ozdoby i kości. Stanowisko dało później nazwę sztuce i późnej fazie epoki żelaza w znacznej części Europy.
Ofiary wrzucone do wody, wystawione łupy, wypadek czy gwałtowne zniszczenie? Położenie i stan znalezisk wspierają kilka hipotez. Przystanek pokazuje, jak za bardzo pewną nazwą może kryć się wciąż zmieniająca się interpretacja.
Odkryte w 1857 roku i systematycznie badane w latach 1907–1917 stanowisko ostatecznie dało nazwę fazie kontynentalnej. Ten autorytet typologiczny wyprzedził pewne zrozumienie, jak powstał depozyt.
Projekt uniwersytecki rozpoczęty w 2007 roku ponownie przeanalizował rozproszone archiwa, konteksty i tafonomię. Jego synteza proponuje pomnik bitwy wzniesiony pod koniec III wieku p.n.e. na przejściu między jeziorem a rzeką — interpretację lepiej uzasadnioną, lecz nadal otwartą na weryfikację.
Co wiemy i co interpretujemy
Udokumentowany fakt: Laténium i Uniwersytet w Neuchâtel dokumentują stanowisko nad jeziorem, jego mosty i systematyczne wykopaliska. Interpretacja i zastrzeżenie: nie ma jednego konsensusu co do udziału depozytu rytualnego, katastrofy i przemocy. Udokumentowane uzupełnienie: La Tène obejmuje konstrukcje drewniane, broń, narzędzia, ozdoby, kości oraz długą historię wykopalisk i rozproszenia kolekcji. Rozszerzona interpretacja i zastrzeżenie: nie opisywać wszystkich przedmiotów jako ofiar dla jeziora ani nie przedstawiać hipotezy pomnika bitwy jako ostatecznego konsensusu.
Dane katalogowe
- Data narracji
- Głównie III–I wiek p.n.e.
- Miejsce
- La Tène, jezioro Neuchâtel, Szwajcaria
- Materiał
- Żelazo, brąz, drewno, kość i materia organiczna
- Kontekst
- Strefa przejścia i depozytów na brzegu jeziora
- Odczytanie kuratorskie
- Udokumentowany fakt i jego interpretację przedstawiono osobno w bloku dowodów.
- Odkrycie
- 1857
- Gruntowne wykopaliska
- Paul Vouga, 1907–1917
- Współczesna rewizja
- Projekt interdyscyplinarny od 2007; synteza w 2022
- Zakres dokumentacji
- 2 źródła muzealne, dziedzictwa, korpusu pierwotnego lub badawcze dla tego przystanku.
WSPÓLNY TEMAT, RÓŻNE MOMENTY
Eksponaty połączone w czasie
Śledź temat w różnych kolekcjach. Wspólna etykieta umożliwia porównanie obiektów, ale nie dowodzi wpływu jednej kultury na drugą.
Kolejność opiera się na środku każdego przybliżonego przedziału dat; przedziały mogą się nakładać. Odstępy nie odzwierciedlają upływu czasu. Przesuwaj, przewijaj lub używaj strzałek. Gdy sekwencja ma fokus, użyj ← / →, Home lub End.
BIEŻĄCY EKSPONAT
Datowanie nie jest wystarczająco pewne, by umieścić obiekt na osi czasu. Pozostaje tutaj, oddzielnie od obiektów datowanych.
Głównie III–I wiek p.n.e.
Broń pod jeziorem
Celtowie
Zespół depozytów jeziornych, nie datowane wykonanie pojedynczego przedmiotu.
Bieżąca kartaHierro3 piezas fechadas

Późna epoka brązu, ok. 1000 p.n.e.
Przed wieloma Iberiami
Iberowie
Datowanie skarbu, a nie całego wcześniejszego okresu.
Zobacz kartę
IV–III wiek p.n.e.
Falkata z Almedinilli
Iberowie
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
około 400 n.e.
Kabusanza, około 400
Batwa / Twa
Przybliżona data kontekstu Kabusanza; bez automatycznej atrybucji etnicznej.
Zobacz kartę
Również powiązane, bez porównywalnej daty (3)
Te obiekty nie są umieszczane po pozostałych: nieznana data nie oznacza, że są nowsze.
- Narzędzia w relacjachBatwa / Twa · około 1947
- Warsztat wewnątrz fosyYayoi · IV w. p.n.e.–III w. n.e., rozkwit w środkowym i późnym Yayoi
- Żelazo zmienia pograniczeGojoseon · III–II wiek p.n.e.
Bliższe spojrzenie
Około 1 min czytania · Sekcje: 1. Dalsza lektura i źródła · bezpłatny dostęp. Odnotowana weryfikacja redakcyjna: .
Broń zachowująca na powierzchni ślady gestów
Kolekcja Laténium obejmuje miecze, pochwy, włócznie, oszczepy i elementy tarcz z La Tène. Brak tlenu zachował niektóre żelazne powierzchnie pod stosunkowo lekką patyną, umożliwiając badanie śladów, które głębsza korozja by zatarła. Badanie Guillaume’a Reicha skupiało się na rozróżnianiu uszkodzeń bojowych i celowych zmian przez porównania i eksperymenty. Jego wartość polega na traktowaniu każdej broni jako sekwencji działań: produkcja, użycie, niszczenie i złożenie mogły pozostawić odmienne ślady na tym samym metalu.
Miejsce przechowywania
Laténium · Park i muzeum archeologiczne
Element zespołu · Udokumentowana kolekcja
Laténium przechowuje około 20 000 znalezisk ze stanowiska eponimicznego; karta opisuje zbiorowy depozyt, nie pojedynczy przedmiot ani całość zbiorów.
Instytucja przechowująca obiekt jest udokumentowana; dostępność na wystawie może się zmieniać. Przed wizytą sprawdź oficjalny opis.
Źródła i odniesienia
Czy podobała Ci się ta karta eksponatu?
Twoja opinia pomoże nam ulepszyć muzeum. Możesz to zmienić kiedy tylko chcesz.
Ładowanie Twojej oceny…