TECHNOLOGIA · KULTURA MAGDALEŃSKA · LAUGERIE-BASSE
Harpun dwustronny
Grot z zębami po obu stronach
Zęby pomagały utrzymać zdobycz. Nie wiemy, jakie zwierzę schwytano tym przedmiotem.
Dokumentacja muzeum · bezpłatna publiczna lektura bez rejestracji.
Rekonstrukcja · Podana hipoteza wizualna
Odtworzenie dostarczone do projektu. Nie jest fotografią archeologiczną ani faksymile odwzorowującym wymiary. Materiały, wykończenie, proporcje i widoczne szczegóły mogą różnić się od oryginału. Obraz stanowi pomoc wizualną; karta i jej źródła rozróżniają to, co udokumentowane, od interpretacji.
Przeglądaj w 3D

Model pobiera się dopiero po otwarciu. Przeciągnij lub użyj klawiszy strzałek na klawiaturze, aby go obrócić; + i -, aby przybliżać i oddalać. Zamknięcie go zwalnia jego pamięć.
Rekonstrukcja cyfrowa dostarczona przez użytkownika; metadane pliku wskazują Tripo. Nie jest skanem archeologicznym ani repliką metryczną. Skala ekspozycji jest orientacyjna, nie stanowi pomiaru oryginału; cała dostarczona geometria została zachowana. Interpretacja harpuna z Laugerie-Basse. Zadziory i proporcje nie są przedstawiane jako faksymile metryczne ani eksperymentalny dowód działania.
Historia i kontekst
Wyrzeźbiony w porożu renifera harpun zachowuje dwa rzędy zadziorów na zaledwie trzynastu centymetrach. Połączony z drzewcem lub linką, taki kształt mógł wnikać w ciało zdobyczy i utrudniać wysunięcie grotu.
Etykieta «polowanie lub rybołówstwo» podsumowuje możliwości, nie udowodnioną scenę. Przedmiot znajdował się w magazynach Musée de l’Homme: przynależność do kolekcji nie oznacza stałej ekspozycji.
Co wiemy i co interpretujemy
Materiał, zadziory, pochodzenie i wymiary są udokumentowane. Zdobycz, dokładny system osadzenia i okazja użycia nie zachowały się.
Dane katalogowe
- Data
- ≈15 000 lat · kultura magdaleńska
- Miejsce
- Laugerie-Basse · Les Eyzies, Francja
- Inwentarz
- MNHN-38.189.1775
- Materiał i wymiary
- Poroże renifera · 13 × 2,1 × 0,7 cm
WSPÓLNY TEMAT, RÓŻNE MOMENTY
Eksponaty połączone w czasie
Śledź temat w różnych kolekcjach. Wspólna etykieta umożliwia porównanie obiektów, ale nie dowodzi wpływu jednej kultury na drugą.
Kolejność opiera się na środku każdego przybliżonego przedziału dat; przedziały mogą się nakładać. Odstępy nie odzwierciedlają upływu czasu. Przesuwaj, przewijaj lub używaj strzałek. Gdy sekwencja ma fokus, użyj ← / →, Home lub End.
Asta1 pieza fechada
Również powiązane, bez porównywalnej daty (1)
Te obiekty nie są umieszczane po pozostałych: nieznana data nie oznacza, że są nowsze.
- Miotacz oszczepów z jelonkiemPrehistoria · Środkowy okres magdaleński
Bliższe spojrzenie
Około 3 min czytania · Sekcje: 7. Dalsza lektura i źródła · bezpłatny dostęp. Odnotowana weryfikacja redakcyjna: .
Żywiono się też małą zdobyczą
Muzeum wiąże te groty z magdaleńskim rozwojem narzędzi z kości, kości słoniowej i poroża oraz przypomina znaczenie ryb, ptaków i drobnych ssaków w pozostałościach osad. To przeciwwaga dla scen zdominowanych przez duże zwierzęta, które zwykle przedstawiają paleolit. Harpun pochodzi ze zbiorów zgromadzonych przez Paula de Vibraye w XIX wieku i trafił do muzeum w 1896 roku. Jego historia łączy dawną technologię z nowoczesnym procesem ujawniającym różnorodność pożywienia.
Jeden grot, kilka części do obejrzenia
Centralny szpic i dwa rzędy zębów mają różne role: pierwszy otwiera drogę, pozostałe utrudniają odczepienie przedmiotu. Spójrz też na przeciwny koniec, gdzie należało rozwiązać połączenie z resztą wyposażenia. Nazwa «harpun» często automatycznie przywołuje rybaka, linę i drewniany trzonek. Tutaj zachowała się jednak część z poroża. Sama fotografia nie pokazuje, jak zmontowano całe narzędzie.
Obróbka poroża wymagała decyzji
Poroże nie staje się narzędziem wyłącznie przez zaostrzenie końca. Badania przemysłów kościanych rozróżniają skrobanie, żłobienie i piłowanie, pozwalające uzyskać półprodukty i nadać im kształt. Rozpoznanie tych działań pomaga oddzielić surowiec od wybranego wyrobu. W tym przedmiocie widzimy wynik; odtworzenie całego wykonania wymaga zbadania śladów i porównania z innymi okazami. Samo uzyskanie podobnego kształtu współczesną metodą nie wystarcza.
Czy to naprawdę był harpun?
Technicznie harpun definiuje sposób działania, nie same zęby. Badacz Jean-Marc Pétillon ostrzega, że kształt wielu magdaleńskich grotów nie pozwala uznać ich z pewnością za odłączane głowice mocowane na lince. Niektóre mogły należeć do innego sprzętu łowieckiego. «Grot z zadziorami» jest więc ostrożniejszym opisem, gdy brak części oprawy. Tradycyjna nazwa muzealna pozostaje, ale nie zamienia możliwej rekonstrukcji w pewnik.
- Badania · Jean-Marc Pétillon — Zadziory do czego? (Palethnologie, 2009)Odnotowano dostęp: .
Kości zwierząt też się liczą
Aby sprawdzić szczególny związek grotów z chwytaniem małych zwierząt, Pétillon porównał ich liczebność ze szczątkami fauny na stanowiskach na północ od Pirenejów. Wynik nie potwierdził wyraźnej relacji. To ważna lekcja: znalezienie ryb i zębatego grotu w regionie nie dowodzi używania go do ich połowu. Trzeba porównać konteksty, częstości i ślady. Pytanie pozostaje otwarte, nie czyniąc narzędzia mniej interesującym.
- Badania · Jean-Marc Pétillon — Zadziory do czego? (Palethnologie, 2009)Odnotowano dostęp: .
Znacznie starsze porównanie
W Katanda, w dzisiejszej Demokratycznej Republice Konga, znaleziono zębate groty kościane sprzed około 90 000–80 000 lat, wiązane przez badaczy z połowem dużych sumów. Są znacznie starsze niż ten francuski przedmiot i należą do innego kontekstu. Porównanie zapobiega opowiadaniu historii tak, jakby każde rozwiązanie techniczne powstało tylko raz w Europie. Podobieństwo kształtu pozwala pytać o podobne potrzeby, ale nie dowodzi bezpośredniego łańcucha przekazu między miejscami.
- Muzeum · Smithsonian Human Origins — Kościany grot harpuna z KatandaOdnotowano dostęp: .
Wyposażenia nie wykonywano z jednego materiału
Kolekcje późnego paleolitu łączą narzędzia kamienne z kościanymi, z poroża i kości słoniowej. Każdy materiał dawał inne możliwości; społeczności eksperymentowały i tworzyły własne zespoły regionalne. Harpun lepiej więc rozumieć obok narzędzi do obróbki jego powierzchni niż jako odizolowany wynalazek. Warto porównać go z igłą: oba wykorzystują materiały zwierzęce, lecz kształt odpowiada innym zadaniom. Nie są etapami jednej skali postępu.
- Muzeum · Smithsonian Human Origins — Narzędzia późnej epoki kamieniaOdnotowano dostęp: .
Lokalizacja i terytorium
STANOWISKO ZLOKALIZOWANE
Laugerie-Basse · FrancjaZnacznik schroniska archeologicznego w Les Eyzies.Miejsce przechowywania
Musée de l’Homme · MNHN
Przedmiot lub zespół z karty · Biblioteka lub archiwum
Karta instytucji umieszcza go w magazynach.
Instytucja przechowująca obiekt jest udokumentowana; dostępność na wystawie może się zmieniać. Przed wizytą sprawdź oficjalny opis.
Źródła i odniesienia
- Narodowe Muzeum Historii Naturalnej — Harpun z podwójnym rzędem zadziorów
- Jean-Marc Pétillon — Pisanie historii technik: przemysły kościane późnego paleolitu
- Jean-Marc Pétillon — Zadziory do czego? (Palethnologie, 2009)
- Smithsonian Human Origins — Kościany grot harpuna z Katanda
- Smithsonian Human Origins — Narzędzia późnej epoki kamienia
Czy podobała Ci się ta karta eksponatu?
Twoja opinia pomoże nam ulepszyć muzeum. Możesz to zmienić kiedy tylko chcesz.
Ładowanie Twojej oceny…