Przejdź do treści
TRACEKEEPERS
Menu
← Wróć do kolekcji

TECHNOLOGIA · KULTURA MAGDALEŃSKA · LAUGERIE-BASSE

Harpun dwustronny

Grot z zębami po obu stronach

Zęby pomagały utrzymać zdobycz. Nie wiemy, jakie zwierzę schwytano tym przedmiotem.

Dokumentacja muzeum · bezpłatna publiczna lektura bez rejestracji.

DOSTARCZONE ODTWORZENIE · INTERPRETACJA WIZUALNA

Rekonstrukcja · Podana hipoteza wizualna

Odtworzenie dostarczone do projektu. Nie jest fotografią archeologiczną ani faksymile odwzorowującym wymiary. Materiały, wykończenie, proporcje i widoczne szczegóły mogą różnić się od oryginału. Obraz stanowi pomoc wizualną; karta i jej źródła rozróżniają to, co udokumentowane, od interpretacji.

Dostarczona rekonstrukcja: harpun z kości lub poroża z zębami po obu stronach na czarnym tle.
DOSTARCZONE ODTWORZENIE · INTERPRETACJA WIZUALNA

Rekonstrukcja · Podana hipoteza wizualna

Odtworzenie dostarczone do projektu. Nie jest fotografią archeologiczną ani faksymile odwzorowującym wymiary. Materiały, wykończenie, proporcje i widoczne szczegóły mogą różnić się od oryginału. Obraz stanowi pomoc wizualną; karta i jej źródła rozróżniają to, co udokumentowane, od interpretacji.

Przeglądaj w 3D

Model pobiera się dopiero po otwarciu. Przeciągnij lub użyj klawiszy strzałek na klawiaturze, aby go obrócić; + i -, aby przybliżać i oddalać. Zamknięcie go zwalnia jego pamięć.

Rekonstrukcja cyfrowa dostarczona przez użytkownika; metadane pliku wskazują Tripo. Nie jest skanem archeologicznym ani repliką metryczną. Skala ekspozycji jest orientacyjna, nie stanowi pomiaru oryginału; cała dostarczona geometria została zachowana. Interpretacja harpuna z Laugerie-Basse. Zadziory i proporcje nie są przedstawiane jako faksymile metryczne ani eksperymentalny dowód działania.

Historia i kontekst

Wyrzeźbiony w porożu renifera harpun zachowuje dwa rzędy zadziorów na zaledwie trzynastu centymetrach. Połączony z drzewcem lub linką, taki kształt mógł wnikać w ciało zdobyczy i utrudniać wysunięcie grotu.

Etykieta «polowanie lub rybołówstwo» podsumowuje możliwości, nie udowodnioną scenę. Przedmiot znajdował się w magazynach Musée de l’Homme: przynależność do kolekcji nie oznacza stałej ekspozycji.

Co wiemy i co interpretujemy

Materiał, zadziory, pochodzenie i wymiary są udokumentowane. Zdobycz, dokładny system osadzenia i okazja użycia nie zachowały się.

Dane katalogowe

Data
≈15 000 lat · kultura magdaleńska
Miejsce
Laugerie-Basse · Les Eyzies, Francja
Inwentarz
MNHN-38.189.1775
Materiał i wymiary
Poroże renifera · 13 × 2,1 × 0,7 cm

WSPÓLNY TEMAT, RÓŻNE MOMENTY

Eksponaty połączone w czasie

Śledź temat w różnych kolekcjach. Wspólna etykieta umożliwia porównanie obiektów, ale nie dowodzi wpływu jednej kultury na drugą.

Kolejność opiera się na środku każdego przybliżonego przedziału dat; przedziały mogą się nakładać. Odstępy nie odzwierciedlają upływu czasu. Przesuwaj, przewijaj lub używaj strzałek. Gdy sekwencja ma fokus, użyj ← / →, Home lub End.

Asta1 pieza fechada

1 / 1Pośrodku: Harpun dwustronny

Również powiązane, bez porównywalnej daty (1)

Te obiekty nie są umieszczane po pozostałych: nieznana data nie oznacza, że są nowsze.

Bliższe spojrzenie

Około 3 min czytania · Sekcje: 7. Dalsza lektura i źródła · bezpłatny dostęp. Odnotowana weryfikacja redakcyjna: .

Żywiono się też małą zdobyczą

Muzeum wiąże te groty z magdaleńskim rozwojem narzędzi z kości, kości słoniowej i poroża oraz przypomina znaczenie ryb, ptaków i drobnych ssaków w pozostałościach osad. To przeciwwaga dla scen zdominowanych przez duże zwierzęta, które zwykle przedstawiają paleolit. Harpun pochodzi ze zbiorów zgromadzonych przez Paula de Vibraye w XIX wieku i trafił do muzeum w 1896 roku. Jego historia łączy dawną technologię z nowoczesnym procesem ujawniającym różnorodność pożywienia.

Jeden grot, kilka części do obejrzenia

Centralny szpic i dwa rzędy zębów mają różne role: pierwszy otwiera drogę, pozostałe utrudniają odczepienie przedmiotu. Spójrz też na przeciwny koniec, gdzie należało rozwiązać połączenie z resztą wyposażenia. Nazwa «harpun» często automatycznie przywołuje rybaka, linę i drewniany trzonek. Tutaj zachowała się jednak część z poroża. Sama fotografia nie pokazuje, jak zmontowano całe narzędzie.

Obróbka poroża wymagała decyzji

Poroże nie staje się narzędziem wyłącznie przez zaostrzenie końca. Badania przemysłów kościanych rozróżniają skrobanie, żłobienie i piłowanie, pozwalające uzyskać półprodukty i nadać im kształt. Rozpoznanie tych działań pomaga oddzielić surowiec od wybranego wyrobu. W tym przedmiocie widzimy wynik; odtworzenie całego wykonania wymaga zbadania śladów i porównania z innymi okazami. Samo uzyskanie podobnego kształtu współczesną metodą nie wystarcza.

Czy to naprawdę był harpun?

Technicznie harpun definiuje sposób działania, nie same zęby. Badacz Jean-Marc Pétillon ostrzega, że kształt wielu magdaleńskich grotów nie pozwala uznać ich z pewnością za odłączane głowice mocowane na lince. Niektóre mogły należeć do innego sprzętu łowieckiego. «Grot z zadziorami» jest więc ostrożniejszym opisem, gdy brak części oprawy. Tradycyjna nazwa muzealna pozostaje, ale nie zamienia możliwej rekonstrukcji w pewnik.

Kości zwierząt też się liczą

Aby sprawdzić szczególny związek grotów z chwytaniem małych zwierząt, Pétillon porównał ich liczebność ze szczątkami fauny na stanowiskach na północ od Pirenejów. Wynik nie potwierdził wyraźnej relacji. To ważna lekcja: znalezienie ryb i zębatego grotu w regionie nie dowodzi używania go do ich połowu. Trzeba porównać konteksty, częstości i ślady. Pytanie pozostaje otwarte, nie czyniąc narzędzia mniej interesującym.

Znacznie starsze porównanie

W Katanda, w dzisiejszej Demokratycznej Republice Konga, znaleziono zębate groty kościane sprzed około 90 000–80 000 lat, wiązane przez badaczy z połowem dużych sumów. Są znacznie starsze niż ten francuski przedmiot i należą do innego kontekstu. Porównanie zapobiega opowiadaniu historii tak, jakby każde rozwiązanie techniczne powstało tylko raz w Europie. Podobieństwo kształtu pozwala pytać o podobne potrzeby, ale nie dowodzi bezpośredniego łańcucha przekazu między miejscami.

Wyposażenia nie wykonywano z jednego materiału

Kolekcje późnego paleolitu łączą narzędzia kamienne z kościanymi, z poroża i kości słoniowej. Każdy materiał dawał inne możliwości; społeczności eksperymentowały i tworzyły własne zespoły regionalne. Harpun lepiej więc rozumieć obok narzędzi do obróbki jego powierzchni niż jako odizolowany wynalazek. Warto porównać go z igłą: oba wykorzystują materiały zwierzęce, lecz kształt odpowiada innym zadaniom. Nie są etapami jednej skali postępu.

Lokalizacja i terytorium

Prawdziwa fizyczna mapa świata z trasami ewolucji człowiekaWspółczesna linia brzegowa świata z Natural Earth w odwzorowaniu walcowym równoodległościowym. Nakładające się ślady umożliwiają poruszanie się po każdym kamieniu milowym.Podkład kartograficzny: Natural Earth 1:110m · domena publiczna · współczesna linia brzegowa jako odniesienie

STANOWISKO ZLOKALIZOWANE

Laugerie-Basse · FrancjaZnacznik schroniska archeologicznego w Les Eyzies.

Miejsce przechowywania

Musée de l’Homme · MNHN

Przedmiot lub zespół z karty · Biblioteka lub archiwum

Karta instytucji umieszcza go w magazynach.

Instytucja przechowująca obiekt jest udokumentowana; dostępność na wystawie może się zmieniać. Przed wizytą sprawdź oficjalny opis.

Źródła i odniesienia

Otwórz kartę instytucji i powiększ obiekt

Czy podobała Ci się ta karta eksponatu?

Twoja opinia pomoże nam ulepszyć muzeum. Możesz to zmienić kiedy tylko chcesz.

Ładowanie Twojej oceny…