Polski
Español
English
Français
Italiano
Deutsch
Русский
Português
Română
Svenska
Norsk bokmål
Suomi
Türkçe
العربية
简体中文
한국어
हिन्दी
Ελληνικά11 · Mobilność · Strzelanie bez strzemion
Łuk i strzały w jednym futerale
Gorytos scytyjskiego jeźdźca
Jeden futerał chronił łuk kompozytowy i strzały, gotowe do użycia u boku.
Dokumentacja muzeum · bezpłatna publiczna lektura bez rejestracji.
Wygenerowana rekonstrukcja · Podana hipoteza wizualna
Jawnie oznaczona rekonstrukcja wizualna na potrzeby kontekstu muzealnego; nie jest fotografią oryginału ani dowodem dokumentalnym.
Historia i kontekst
Gorytos łączył kołczan i futerał na łuk w zwartym wyposażeniu. Luksusowe metalowe płyty mogły pokrywać wersje ceremonialne, podczas gdy skóra i drewno nadawały funkcjonalność wariantom codziennym dla jeźdźców i myśliwych.
Skuteczność łucznictwa konnego nie zależała od strzemion, które pojawiły się znacznie później. Siodło, równowaga, trening i łuk kompozytowy pozwalały strzelać w ruchu; przedmiot objaśnia technologię ciała, nie rzekomą niezwyciężoność koczowników.
Przedmiot ze skarbu znad Oksusu jest ażurową złotą aplikacją o wymiarach zaledwie 3,5 na 2,5 centymetra i masie czterech gramów. Ma kształt ptasiej głowy z zakrzywionym dziobem i wężowatą szyją; pięć pętelek pozwalało ją przyszyć lub przymocować.
British Museum uznaje za prawdopodobne, że zdobiła górną część gorytosu, na podstawie porównania z reliefami Persepolis, lecz zarówno miejsce znalezienia Takht-i Kuwad, jak i przypisanie Scytom opatruje znakiem zapytania.
Co wiemy i co interpretujemy
Udokumentowany fakt: British Museum przechowuje okucie gorytosu przypisywane światu scytyjskiemu i achemenidzkiemu, a dawne wizerunki pokazują łączone futerały. Interpretacja i zastrzeżenie: nie każdej luksusowej płyty używano w bitwie ani nie pozwala ona odtworzyć uniwersalnej taktyki. Udokumentowane uzupełnienie: Złota aplikacja z V–IV wieku p.n.e., o nie w pełni pewnym pochodzeniu znad Oksusu; mogła być mocowana do skóry lub tkaniny futerału na łuk. Rozszerzona interpretacja i zastrzeżenie: Nie jest kompletnym kołczanem-futerałem ani nie dowodzi jego wewnętrznego mechanizmu. Atrybucja «Scythian (?)» i znalezisko «Takht-i Kuwad (?)» powinny pozostać widoczne.
Dane katalogowe
- Data narracji
- V–IV wiek p.n.e.
- Miejsce
- Stepy eurazjatyckie; przedmiot znad Oksusu, Azja Środkowa
- Materiał
- Złoto lub brąz na futerale ze skóry i drewna
- Kontekst
- Wyposażenie łucznictwa konnego i prestiż
- Odczytanie kuratorskie
- Udokumentowany fakt i jego interpretację przedstawiono osobno w bloku dowodów.
- Wymiary
- 3,5 × 2,5 cm; 4 g
- Mocowanie
- 5 pętelek z tyłu
- Katalogowanie
- Scythian (?) i Takht-i Kuwad (?) w British Museum
- Zakres dokumentacji
- 3 źródła muzealne, dziedzictwa, korpusu pierwotnego lub badawcze dla tego przystanku.
- W tej grupie
- Aplikacja przypisywana prawdopodobnie futerałowi na łuk i strzały: nie zachował się tu kompletny gorytos ani nie dowiedziono jego użycia wojennego.
WSPÓLNY TEMAT, RÓŻNE MOMENTY
Eksponaty połączone w czasie
Śledź temat w różnych kolekcjach. Wspólna etykieta umożliwia porównanie obiektów, ale nie dowodzi wpływu jednej kultury na drugą.
Kolejność opiera się na środku każdego przybliżonego przedziału dat; przedziały mogą się nakładać. Odstępy nie odzwierciedlają upływu czasu. Przesuwaj, przewijaj lub używaj strzałek. Gdy sekwencja ma fokus, użyj ← / →, Home lub End.
Arcos y flechas3 piezas fechadas
≈12 000 lat BP
Groty strzał
Prehistoria
≈12 000 BP przeliczono względem roku 1950. To przybliżona konwersja skali do porządkowania, nie nowa kalibracja radiowęglowa.
Zobacz kartę
≈5300–4900 r. p.n.e.
Łuk i cięciwa ze ścięgna
Prehistoria
Data archeologicznych cięciw; pokazany łuk jest rekonstrukcją.
Zobacz kartę
OglądaszV–IV wiek p.n.e.
Łuk i strzały w jednym futerale
Scytowie i Sakowie
Typologiczny zbiór futerałów; nie data pojedynczego egzemplarza.
Bieżąca karta
Bliższe spojrzenie
Około 1 min czytania · Sekcje: 1. Dalsza lektura i źródła · bezpłatny dostęp. Odnotowana weryfikacja redakcyjna: .
Mała płytka przeszła przez kilka kolekcji
Zapis British Museum pozwala śledzić część nowoczesnej historii aplikacji. Wymienia Alexandra Cunninghama jako wcześniejszego właściciela, Francisa Charlesa Burtona w łańcuchu nabycia oraz wejście do zbiorów poprzez zapis testamentowy Augustusa Wollastona Franksa w 1897 roku. Zachowuje też odniesienia do prezentacji w sali złotych ozdób od 1900 roku, a później w przestrzeniach poświęconych Persji i Iranowi. Są to dane o obiegu muzealnym, odrębne od niepewnego pochodzenia archeologicznego. Wyjaśniają, jak maleńki przedmiot zaczęto badać w zespole znanym jako skarb znad Oksusu.
- Muzeum · British Museum · Okucie gorytosu, 1897,1231.39Odnotowano dostęp: .
Miejsce przechowywania
British Museum
Przedmiot lub zespół z karty · Udokumentowana kolekcja
Instytucja przechowująca obiekt jest udokumentowana; dostępność na wystawie może się zmieniać. Przed wizytą sprawdź oficjalny opis.
Źródła i odniesienia
Czy podobała Ci się ta karta eksponatu?
Twoja opinia pomoże nam ulepszyć muzeum. Możesz to zmienić kiedy tylko chcesz.
Ładowanie Twojej oceny…