OZDOBA GROBOWA · NEOLIT PRECERAMICZNY B
Naszyjnik «Jamili»
Naszyjnik z ponad 2 500 paciorków
Naszyjnik dziewczynki z Ba’ja łączył tysiące paciorków w dziesięciu rzędach.
Dokumentacja muzeum · bezpłatna publiczna lektura bez rejestracji.
Rekonstrukcja · Podana hipoteza wizualna
A. Burkhardt / Ba'ja Neolithic Project, ryc. 23 w Alarashi i in. (2023), PLOS ONE 18(8): e0288075, CC BY 4.0. Edycja interpretacyjna z AI. Fotografia pokazuje współczesny montaż naukowy z oryginalnymi elementami, nowoczesnym sznurkiem i oznaczonymi czarnymi zamiennikami, nie nienaruszony naszyjnik neolityczny. Nie potwierdza liczby ponad 2500 paciorków ani mikroskopowej zgodności każdego; porównanie redakcyjne zachowuje schemat, główne sekwencje i asymetrie. Forma naszyjnika jest współczesną naukową hipotezą muzealną, nie dowodem nienaruszonego neolitycznego sznurka. Nie odtwarza utraconej masy perłowej, rozłożonych paciorków ani nieznanych dawnych sznurów. Nie jest fotografią archeologiczną ani certyfikowaną restytucją. Mikrodetale, wykończenie i kolor są interpretacyjnymi przybliżeniami.
Tracekeepers / OpenAI ImageGen; fotografia źródłowa: A. Burkhardt (fot.); Alarashi i in. / Ba'ja Neolithic Project · Muzeum Petry; ekspozycja montażu odnotowana w badaniu z 2023 roku · Inwentarz: Ba'ja CG7 · identificador arqueológico, no inventario de museo · CC BY 4.0
Przeglądaj w 3D

Model pobiera się dopiero po otwarciu. Przeciągnij lub użyj klawiszy strzałek na klawiaturze, aby go obrócić; + i -, aby przybliżać i oddalać. Zamknięcie go zwalnia jego pamięć.
Rekonstrukcja cyfrowa dostarczona przez użytkownika; metadane pliku wskazują Tripo. Nie jest skanem archeologicznym ani repliką metryczną. Skala ekspozycji jest orientacyjna, nie stanowi pomiaru oryginału; cała dostarczona geometria została zachowana. Wersja V2 dziewczynki z naszyjnikiem. Twarz, ubranie i postawa są hipotetyczne; nie jest to sam naszyjnik ani zidentyfikowany portret. Model nie potwierdza liczby ani układu paciorków z Ba’ja. Poprzednia wersja pozostaje w archiwum.
Historia i kontekst
W 2018 roku pod podłogą domu w Ba‘ja odkryto grób skrzynkowy. Złożono w nim w pozycji embrionalnej dziecko w wieku około ośmiu lat. Na piersi i szyi pozostało ponad 2 500 paciorków, zapięcie z hematytu i delikatnie grawerowany pierścień z masy perłowej. Projekt archeologiczny przedstawia je dziś pod przydomkiem «Jamila»: nie jest to imię zachowane z neolitu.
Włókna zniknęły, lecz położenie paciorków, ich zużycie i wymiary pozwoliły zaproponować naszyjnik z dziesięciu rzędów, do 30 × 30 centymetrów, z około sześcioma metrami sznurka. Czerwony kalcyt, hematyt, turkus, muszle z Morza Czerwonego i dwa paciorki kopalnego bursztynu łączyły osadę ukrytą między wąwozami ze znacznie szerszym światem.
Co wiemy i co interpretujemy
Grób, rozmieszczenie paciorków i materiały są udokumentowane; widoczne nawleczenie jest jedną z kilku możliwych rekonstrukcji naukowych. Płeć żeńską uznaje się za prawdopodobną, ale nie udało się jej potwierdzić, a naszyjnik sam nie dowodzi rangi, religii ani tożsamości dziecka.
Dane katalogowe
- Data
- ≈7250–7000 r. p.n.e.
- Miejsce
- Grób CG7 · Ba‘ja, południowa Jordania
- Osoba
- Dziecko w wieku ≈8 lat · płeć prawdopodobna, niepotwierdzona
- Kompozycja
- >2 500 paciorków · dziesięć rzędów · pierścień z masy perłowej
- Materiały
- Kalcyt, hematyt, turkus, muszle i kopalny bursztyn
- Ekspozycja
- Rekonstrukcja w Muzeum Petry od 2021 roku
WSPÓLNY TEMAT, RÓŻNE MOMENTY
Eksponaty połączone w czasie
Śledź temat w różnych kolekcjach. Wspólna etykieta umożliwia porównanie obiektów, ale nie dowodzi wpływu jednej kultury na drugą.
Kolejność opiera się na środku każdego przybliżonego przedziału dat; przedziały mogą się nakładać. Odstępy nie odzwierciedlają upływu czasu. Przesuwaj, przewijaj lub używaj strzałek. Gdy sekwencja ma fokus, użyj ← / →, Home lub End.
Joyas y adornos35 piezas fechadas

≈40 000 lat · kultura oryniacka
Hohle Fels
Prehistoria
Przybliżony wiek katalogowy; redakcyjny punkt odniesienia 2026 służy tylko porządkowaniu, nie jest datowaniem kalibrowanym.
Zobacz kartę
Oglądasz≈7250–7000 r. p.n.e.
Naszyjnik «Jamili»
Prehistoria
Przybliżone datowanie według karty.
Bieżąca karta
Około 4600–4200 r. p.n.e.
Złoto z Warny
Trakowie
Datowanie zespołu grobowego w Warnie, nie pojedynczego przedmiotu.
Zobacz kartę
ok. 2600–2450 p.n.e.
Nakrycie głowy Puabi
Sumer
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
ok. 2550–2030 p.n.e.
Cmentarzysko R-37
Indus
Ramy czasowe cmentarza i jego zespołu grobowego.
Zobacz kartę
Ok. 2600–1900 p.n.e.
Paciorki karneolowe
Indus
Ramy archeologiczne zespołu paciorków i ich produkcji.
Zobacz kartę
XVIII–XVI wiek p.n.e.
Okrąg A i Chrysolakkos
Grecy
Ramy porównania różnych zespołów grobowych.
Zobacz kartę
ok. 1750–1550 p.n.e.
Pochówek K IV
Nubia
Chronologia zespołu grobowego.
Zobacz kartę
śmierć około 1323 p.n.e.
Wyposażenie grobowe Tutanchamona
Egipt
Przybliżona data pochówku, a nie wykonania całego wyposażenia.
Zobacz kartę
ok. 1200 p.n.e.
Wyposażenie grobowe Fu Hao
Starożytne Chiny
Przybliżona data wyposażenia grobowego; jego przedmioty mają różne historie.
Zobacz kartę
Późna epoka brązu, ok. 1000 p.n.e.
Przed wieloma Iberiami
Iberowie
Datowanie skarbu, a nie całego wcześniejszego okresu.
Zobacz kartę
Ok. 800 p.n.e.
Grób 1 w Kuntur Wasi
Kultury przedinkaskie
Przybliżona data kontekstu grobowego.
Zobacz kartę
VIII–VII wiek p.n.e. · okres orientalizujący
Paciorki z Cerro de los Vientos
Iberowie
Chronologia kontekstu grobowego grobu 5, horyzont orientalizujący.
Zobacz kartę
Ok. 800–550 p.n.e.
Złoto w Kuntur Wasi
Kultury przedinkaskie
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
ok. 675–650 p.n.e.
Grobowiec Regolini-Galassi
Etruskowie i Rzym
Data zespołu grobowego.
Zobacz kartę
VI wiek p.n.e.
Kolczyk z La Condomina
Iberowie
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
VII–IV wiek p.n.e.
Kurhany stepu
Scytowie i Sakowie
Ramy porównawcze różnych kurhanów i zespołów grobowych.
Zobacz kartę
ok. 500 p.n.e.
Grób z Vix
Celtowie
Przybliżona data zespołu grobowego.
Zobacz kartę
ok. 600–400 p.n.e.
Wyposażenie grobowe z La Venta
Majowie
Data zespołu grobowego.
Zobacz kartę
V wiek p.n.e. · chronologia dyskutowana w literaturze
Pierścień z Ezerowa
Trakowie
Przypisanie do V wieku p.n.e. jest dyskusyjne.
Zobacz kartę
Pierwsza połowa IV w. p.n.e.
Wyposażenie grobowe z Bazy i Toya
Iberowie
Pierwsza połowa IV wieku p.n.e.; data zespołu grobowego.
Zobacz kartę
IV wiek p.n.e.
Skarb z Jávei
Iberowie
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
Około 350 r. p.n.e.
Wyposażenie grobowe z Suzy
Persja
Data zespołu grobowego.
Zobacz kartę
Połowa IV–III wieku p.n.e.
Punicki wisiorek w kształcie głowy
Fenicja
Pełny zakres IV–III wieku p.n.e. służy jako zewnętrzne ramy porządkowania; karta precyzuje środek okresu; tej podfazie nie przypisano lat.
Zobacz kartę
Klejnoty z IV–III wieku p.n.e.; ukrycie pod koniec III wieku p.n.e.
Skarb z Cheste
Iberowie
Przedział dotyczy klejnotów, a nie późniejszego ukrycia.
Zobacz kartę
Klejnoty: V–II wiek p.n.e.; prawdopodobne ukrycie około 80–73 p.n.e.
Skarb z Marina Alta
Iberowie
Przedział dotyczy klejnotów, a nie ukrycia w czasach Sertoriusza.
Zobacz kartę
Koniec IV–początek III wieku p.n.e.; według Iskry pochówek rytualny na początku III wieku.
Golama Kosmatka
Trakowie
Pełny zakres IV–III wieku p.n.e. służy jako zewnętrzne ramy porządkowania; karta precyzuje koniec IV i początek III wieku; nie oznacza to jednoczesnego wykonania całego wyposażenia.
Zobacz kartę
III wiek p.n.e.
Skarb z Maireny
Iberowie
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
III–II w. p.n.e. · Ukrycie na początku I w. p.n.e.
Pektorał z Chão de Lamas
Iberowie
Wieki wykonania obiektu, a nie późniejsza data ukrycia.
Zobacz kartę
≈300–100 p.n.e.
Zapinka z Lancii
Iberowie
Przybliżone datowanie według karty.
Zobacz kartę
II–I wiek p.n.e.
Kurhan północny
Yayoi
Data zespołu grobowego.
Zobacz kartę
II w. p.n.e. · Chronologia dyskutowana
Zapinka z koniem
Iberowie
Datowanie na II w. p.n.e. jest dyskutowane.
Zobacz kartę
Druga połowa IV–V wiek n.e.
Zapinka z Simancas
Iberowie
Jako zewnętrzne ramy porządkowania przyjęto całe IV–V wieki n.e.; karta precyzuje drugą połowę IV i V wiek.
Zobacz kartę
zamknięta 28 sierpnia 683 n.e.
Wyposażenie grobu Pakala
Majowie
Data zamknięcia grobowca; nie wykonania wszystkich przedmiotów wyposażenia grobowego.
Zobacz kartę
XIII–XV wiek według syntezy dziedzictwa
Nieobecne wyposażenie grobowe
Światy ludów mówiących językami bantu
Ramy zespołu grobowego; indywidualne inwentarze niepełne.
Zobacz kartę
Również powiązane, bez porównywalnej daty (1)
Te obiekty nie są umieszczane po pozostałych: nieznana data nie oznacza, że są nowsze.
- Ubierać się, by być widzianymIberowie · VI–I w. p.n.e.
Bliższe spojrzenie
Około 3 min czytania · Sekcje: 7. Dalsza lektura i źródła · bezpłatny dostęp. Odnotowana weryfikacja redakcyjna: .
Zużycie pozwala odtworzyć nieistniejące napięcie
Zaokrąglone krawędzie i poszerzone otwory zapięcia pomagają wskazać kierunki naciągu sznurków. Badanie objęło mikroskopową analizę 440 elementów w celu porównania wykonania i użycia, obok układów zarejestrowanych podczas wykopalisk. Naszyjnika nie nawleczono tylko według symetrii lub współczesnego gustu: elementy zachowują ograniczenia dotyczące tego, jak mogły się stykać i zwisać. Utracone włókna pozostawiają jednak alternatywy. Rekonstrukcja jest uzasadnionym wyjaśnieniem relacji między paciorkami, nie odkryciem nienaruszonej neolitycznej nici.
- Badania · Alarashi i współpracownicy · PLOS ONE, Nici pamięci, 2023Odnotowano dostęp: .
Masę perłową wykorzystywano do ostatniego fragmentu
Centralny pierścień pozwala zajrzeć do warsztatów Ba‘ja. W osadzie znaleziono muszle, nieobrobione fragmenty i odpady produkcji przedmiotów z masy perłowej. Wycinanie dużego pierścienia pozostawiało kawałki możliwe do przerobienia na paciorki i małe zawieszki. Zachowywano nawet pęknięte pierścienie do ponownej obróbki. Wytwórca musiał dostosować projekt do rozmiaru i krzywizny surowca, którego nie należało marnować.
Nieregularny paciorek nie musiał być błędem
Turkusowe paciorki kontrastują z regularnością wielu paciorków kalcytowych. Badanie proponuje wyjaśnienie: uzyskanie okrągłej sylwetki wymagałoby usunięcia części cenionego materiału. Jego zachowanie mogło być ważniejsze od ujednolicenia kształtów. Silne zużycie wskazuje też, że paciorki miały życie przed pochówkiem. Nie wiemy, kto nosił je pierwszy, ale naszyjnik połączył elementy o różnych historiach. Ich wartość nie zależała wyłącznie od wyglądu nowych rzeczy.
Naszyjnik należał do osady rzemieślników
Wytwarzanie ozdób nie było odosobnioną działalnością w Ba‘ja. Wykopaliska ujawniły małe miejsca pracy i liczne odpady produkcji pierścieni z piaskowca. To przedmioty inne niż pierścień z masy perłowej w tym naszyjniku: nie należy ich mylić. Niedokończone elementy i pęknięcia pozwalają śledzić decyzje i trudności pracy. Porównanie umieszcza dziecięcą ozdobę w społeczności przywykłej do cierpliwego przekształcania materiałów. Przypomina też, że gotowe przedmioty w muzeum pokazują tylko część procesu: w warsztacie zostawały ścinki, nieudane próby i rzeczy do ukończenia.
Przed złożeniem naszyjnika trzeba było ocalić jego elementy
Paciorki nie starzały się jednakowo; badanie Alice Costes i Andrei Fischer podzieliło je na grupy według stanu zachowania. Masa perłowa miała warstwową strukturę wymagającą szczególnej uwagi. Niektóre paciorki nadal przylegały do siebie, zachowując część dawnego układu. Czyszczenie i rozdzielanie nie były więc automatyczne: oprócz ochrony materii trzeba było zachować informacje, które można utracić podczas manipulowania nią.
Dlaczego montaż zawiera widoczne zamienniki
Nie wszystkie paciorki można było ponownie nawlec. Raport dokumentuje małe zamienniki z pianki polietylenowej w montażu i oddzielne przechowywanie innych grup paciorków. Nie chodziło o udawanie, że współczesne elementy są dawne, lecz o pokazanie kompozycji bez narażania najsłabszych pozostałości. Rekonstrukcja muzealna powinna wyjaśniać możliwy układ ozdoby i chronić to, co przetrwało. Czasem dobra konserwacja oznacza pozostawienie oryginalnego elementu poza montażem.
Grób i naszyjnik ponownie połączono w Jordanii
Prezentacja w Muzeum Petry była wspólnym przedsięwzięciem. Podczas badania i konserwacji paciorków jordańscy specjaliści Hussein al-Sababha i Musa Serbil odtworzyli konstrukcję grobu z odzyskanych elementów. Projekt CARE połączył badania, konserwację i popularyzację dzięki współpracy instytucji jordańskich i europejskich. Wspólna ekspozycja naszyjnika i kontekstu pozwala zrozumieć, że nie znaleziono go jako luźnego klejnotu. Utrzymuje też znalezisko blisko miejsca pochodzenia i udostępnia je społecznościom regionu oraz odwiedzającym Petrę.
Ilustracje referencyjne i ich pochodzenie
Zobacz fotografię w pełnym rozmiarze ⛶Fotografia pokazuje współczesny montaż naukowy z oryginalnymi elementami, nowoczesnym sznurkiem i oznaczonymi czarnymi zamiennikami, nie nienaruszony naszyjnik neolityczny.
Obraz kontekstowy · Zgodność kontekstowa
A. Burkhardt (fot.); Alarashi i in. / Ba'ja Neolithic Project · Muzeum Petry; ekspozycja montażu odnotowana w badaniu z 2023 roku · Inwentarz: Ba'ja CG7 · identificador arqueológico, no inventario de museo
Lokalizacja i terytorium
STANOWISKO ZLOKALIZOWANE
Ba'ja · JordaniaPrzybliżony znacznik osady neolitycznej.Miejsce przechowywania
Muzeum Petry
Element zespołu · Na wystawie
Muzealna rekonstrukcja naszyjnika z udokumentowanymi paciorkami z CG7, otwarta w 2021 roku.
Instytucja przechowująca obiekt jest udokumentowana; dostępność na wystawie może się zmieniać. Przed wizytą sprawdź oficjalny opis.
Źródła i odniesienia
- PLOS ONE · badanie i rekonstrukcja (2023)
- Ba‘ja Neolithic Project · wystawa w Muzeum Petry
- Alarashi i współpracownicy · PLOS ONE, Nici pamięci, 2023
- Alarashi i współpracownicy · wykonanie, surowce i użycie naszyjnika z Ba‘ja (PLOS ONE, 2023)
- Hans Georg K. Gebel · produkcja rzemieślnicza i pierścienie z piaskowca w Ba‘ja (2010)
- Alice Costes i Andrea Fischer · konserwacja i montaż naszyjnika z grobu CG7 (2023)
- Wolny Uniwersytet Berliński · przekazanie naszyjnika i rekonstrukcja grobu w Muzeum Petry (2021)
Czy podobała Ci się ta karta eksponatu?
Twoja opinia pomoże nam ulepszyć muzeum. Możesz to zmienić kiedy tylko chcesz.
Ładowanie Twojej oceny…