Polski
Español
English
Français
Italiano
Deutsch
Русский
Português
Română
Svenska
Norsk bokmål
Suomi
Türkçe
العربية
简体中文
한국어
हिन्दी
Ελληνικά04 · Ałtaj · Prestiż, mobilność i ofiara
Konie w maskach
Pochowane konie Pazyryku
Osiodłane konie towarzyszyły zmarłym z filcami, uzdami i nakryciami głowy zmieniającymi ich wygląd.
Dokumentacja muzeum · bezpłatna publiczna lektura bez rejestracji.
Wygenerowana rekonstrukcja · Podana hipoteza wizualna
Jawnie oznaczona rekonstrukcja wizualna na potrzeby kontekstu muzealnego; nie jest fotografią oryginału ani dowodem dokumentalnym.
Historia i kontekst
Komory Pazyryku zawierały konie złożone w ofierze z bogato zdobioną uprzężą, filcowymi derkami i w niektórych przypadkach zwierzęcymi nakryciami głowy. Ich zachowanie pozwala badać hodowlę, urazy, wyposażenie i estetykę jeździecką z niezwykłą szczegółowością.
Koń nie był tylko transportem: organizował odległość, wojnę, wymianę i ceremonię. Rekonstrukcje powinny unikać strzemion, wówczas jeszcze nieobecnych, i nie zamieniać każdego jeźdźca w wojownika; stada podtrzymywały wiele prac i hierarchii.
Konie składano na północ od komory ludzkiej, z pełną uprzężą i w liczbie zależnej od kurhanu. W wielkich pochówkach pazyryckich odnotowuje się grupy od siedmiu do czternastu zwierząt; dla kurhanu 5 UNESCO wyróżnia cztery interpretowane jako sprowadzone z południa, niekoniecznie całość zespołu.
Rzeźbione drewno, skóra, filc i zawieszki zmieniały głowy i siodła w hybrydyczne zwierzęta. Inscenizacja nie dowodzi codziennego używania tych nakryć: mogły być wykonane lub zarezerwowane na procesję i pogrzeb.
Co wiemy i co interpretujemy
Udokumentowany fakt: UNESCO dokumentuje w pełni wyposażone konie w zamarzniętych kurhanach Pazyryku i Berelu, niektóre złożone w ofierze na potrzeby pogrzebu. Interpretacja i zastrzeżenie: dokładne znaczenie masek i liczby zwierząt różni się w poszczególnych grobach i nie sprowadza się do jednej religii. Udokumentowane uzupełnienie: Konie ofiarne z siodłami i uprzężą towarzyszyły wielkim pochówkom pazyryckim; ich zachowanie pozwala badać hodowlę, wyposażenie i dekorację. Rozszerzona interpretacja i zastrzeżenie: Nie dodawać strzemion, przybijanych podków ani umundurowanej kawalerii; liczba i funkcja koni różnią się między kurhanami.
Dane katalogowe
- Data narracji
- V–III wiek p.n.e.
- Miejsce
- Ałtaj, zwłaszcza Pazyryk i Ukok
- Materiał
- Szczątki konia, skóra, drewno, filc, brąz i żelazo
- Kontekst
- Ofiara i wyposażenie końskie w kurhanach
- Odczytanie kuratorskie
- Udokumentowany fakt i jego interpretację przedstawiono osobno w bloku dowodów.
- Położenie
- Zwykle na północ od komory ludzkiej
- Liczba
- W wielkich kurhanach od 7 do 14; UNESCO wyróżnia 4 południowe osobniki w zespole Pazyryk 5
- Zespół
- Siodła z filcu, skóry, rzeźbionego drewna i uprzęże
- Zakres dokumentacji
- 2 źródła muzealne, dziedzictwa, korpusu pierwotnego lub badawcze dla tego przystanku.
Bliższe spojrzenie
Około 1 min czytania · Sekcje: 1. Dalsza lektura i źródła · bezpłatny dostęp. Odnotowana weryfikacja redakcyjna: .
Wiek zwierząt zmienia odczytanie
British Museum podkreśla, że wiele koni z badanych grobów miało w chwili śmierci od piętnastu do dwudziestu lat. Nie były to wyłącznie młode zwierzęta wybrane ze względu na wygląd: kilka osiągnęło wiek zgodny z długotrwałą opieką. Instytucja odnotowuje też powtarzający się wzorzec urazu czoła zadanego uderzeniem ostro zakończonej broni, informujący o sposobie złożenia ofiary. Wiek, urazy i wyposażenie pozwalają badać różne decyzje w ramach jednego pogrzebu. Informacja osteologiczna uzupełnia ornament i przywraca zwierzętom historię sprzed umieszczenia w grobie.
- Muzeum · British Museum · Poznaj ScytówOdnotowano dostęp: .
Lokalizacja i terytorium
PRZYBLIŻONA LOKALIZACJA
Płaskowyż Ukok · AłtajPrzybliżony znacznik kurhanu Ak-Ałacha 3.Źródła i odniesienia
Czy podobała Ci się ta karta eksponatu?
Twoja opinia pomoże nam ulepszyć muzeum. Możesz to zmienić kiedy tylko chcesz.
Ładowanie Twojej oceny…